تا وقتى كه تنگ شد بر ايشان زمين با وجود سعت و گشادگى ، و تنگ شد بر ايشان دلهاى ايشان ، از بسيارى غم و وحشت و دانستند كه پناهى نيست از خشم خداى عز و جلّ مگر هم به وى ؛ و آمرزش خواستند از كرم آن حضرت ، پس چون درماندند و به بيچارگى خود دانا شدند ، توفيق داد خداى عز و جلّ ايشان را تا توبه كردند و به حقّ بازگشتند . به درستى كه خداى تعالى اوست قبول‌كنندهء توبه از تايبان به تفضّل به رحمت بر ايشان . » كعب مىگويد : « بعد از شنيدن آيه گفتم : خ يا رسول اللّه ! من به شكرانهء اين موهبت كبرى ، جميع مال خود را در راه خدا و رسول خدا صدقه مىنمايم خ . آن حضرت فرمود : خ چيزى تصدّق كن و چيزى جهت خود نگاهدار خ . و هلال و مراره را نيز آن حضرت بشارت رسانيد و ايشان نيز از آن غم و غصّه خلاص يافته ، به واسطهء قبول توبه ، شكر حضرت بارى تعالى به‌جا آوردند . » [ 41 ب ] « 1 »

--> ( 1 ) . صفحهء 41 آ نانوشته است .