اگر گريه همه را با گريهء حضرت آدم عليه السّلام نسبت دهند ، گريهء حضرت آدم عليه السّلام بيشتر باشد . گفته‌اند چون حضرت آدم عليه السّلام به دنيا آمد ، دويست سال مىگريست و چهل روز طعام و شراب نخورد و صد سال با حوّا خلوت نكرد و دعا كلماتى بود كه تلقّى نمود . در اخبار اهل بيت عليهم السّلام چنين آورده كه ، چون خداى تعالى آدم را بيافريد بنشست ؛ او را عطسه‌اى شد . خداى تعالى او را ملهم ساخت كه گفت : « الحمد للّه » . خداى تعالى او را گفت : « يرحمك اللّه و لذلك خلقك » . خداى بر تو رحمت كناد و تو را از جهت رحمت آفريده . حضرت آدم بر ساق عرش نگريست . شبحها و مثالها از نور ديد ؛ بر صورت خود نام هريك بر بالاى سر او نوشته : محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين . حضرت آدم گفت : « بار خدايا ! پيش از من بر صورت من خلقى آفريدى ؟ » فرمود : « نه » . گفت : « اينان كيستند ؟ » فرمود كه ، « فرزندان تواند و اگرنه ايشان بودندى ، تو را نمىآفريدم . » گفت : « بار خدايا ! گرامى بندگانند بر تو » . گفت : « اى آدم ! اين نامها ياد گير تا در وقت درماندگى مرا به اين نامها بخوانى ، تا به فريادت رسم » . آدم آن نامها ياد گرفت . چون آن ترك مندوب « 1 » كرد و خواست از آن توبه كند و مثل آن ثواب فوت شده دريابد ، به حقّ ايشان دعا كرده طلب توبه نمود ، و بعد از جريان آن كلمات ، جبرئيل عليه السّلام نازل شده مژدهء عفو و غفران رسانيد . حكايت سوم در باب كيفيّت توبه نوّاب فردوس مكان علّيّين آشيان شاه طهماسب الحسينىّ الموسوىّ الصّفوىّ - انار اللّه تعالى برهانه . كيفيّت آن بر وجهى كه صدر جهان طبسى ، در كتابى كه جهت بعضى سلاطين قطب شاهيه « 2 » نوشته بر اين وجه است كه در تاريخ سنهء اربعين و تسعمايه ، كه آن پادشاه به

--> ( 1 ) . انتخاب شده . ( 2 ) . سلسله‌اى كه در گلكنده هند ميان سالهاى 918 تا 1098 ق . حكومت مىكردند . مؤسّس اين سلسله ، سردار تركى بود از نسل تركمانان قراقويونلو ، به نام سلطان قلى قطب الملك كه محمود شاه بهمنى او را به حكمرانى تلينگانه نصب كرده بود . بوسورث ، كليفورد ادموند ، سلسله‌هاى اسلامى ، ترجمهء فريدون بدره‌اى ، صص 300 و 301 .