الفيض الكاشاني
438
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
آنها مىبيند « 1 » . » مجاهد در تفسير آيهء أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ * « 2 » گفته است : يعنى از حيض ، غايط ، بول ، آب دهان ، آب بينى ، نجاست ، منى ، و فرزند پاكند . به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله عرض شد : آيا بهشتيان مباشرت مىكنند ؟ فرمود : « به هر يك از آنان در يك روز بيش از هفتاد نفر شما نيرو داده مىشود « 3 » . » و نيز پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : « به هر مردى از اهل بهشت پانصد حوريّه ، چهار هزار دوشيزهء باكره و هشت هزار غير باكره تزويج مىشود كه هر كدام از آنها را به اندازهء عمرش در دنيا به آغوش مىكشد « 4 » . » پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : « در بهشت بازارى است كه جز خريد و فروش تصوير مردان و زنان در آن داد و ستدى انجام نمىشود ، و چون مردى خواهان صورتى شود به آن بازار وارد مىشود « 5 » . » در بهشت محلى است كه حور العين در آن گرد مىآيند و با آواز كه خلايق مانند آن را نشنيدهاند مىگويند : ما جاويديم و از ميان نمىرويم ، ما نرم تنيم و بد حال نمىشويم ، ما خشنوديم و خشمگين نمىشويم ، خوشا به حال كسى كه او براى ماست و ما براى او هستيم « 6 » . ابو امامه باهلى گفته است : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « هر بندهاى وارد بهشت مىشود دو تن از حوريان بر بالاى سر و نزد پاهاى او مىنشينند و با بهترين آوازى كه انسيان و جنيان
--> ( 1 ) المسند احمد ، صحيح ابن حبّان نظير آن ، بيهقى با سند ابن حبّان و الفاظ از اوست ؛ الّترغيب ، ج 10 ، ص 534 . ( 2 ) نساء / 57 : . . . همسرانى پاكيزه . ( 3 ) عراقى گفته است : ترمذى آن را روايت كرده و آن را صحيح دانسته ، ابن حبّان آن را از حديث انس بدين صورت نقل كرده كه در بهشت به مؤمن چنين و چنان نيرويى از جماع داده مىشود . گفتند : آيا توانايى آن را دارد ؟ فرمود : نيروى صد مرد به او داده مىشود ، تا آخر حديث . بزار آن را از حديث انس نقل كرده و گفته است : پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « در بهشت به بنده هفتاد همسر تزويج مىشود » عرض كردند : اى پيامبر خدا ! آيا توانايى آنها را دارد ؟ فرمود : « به هر مردى نيروى صد مرد عطا مىشود » ، مجمع الزوائد ، ج 10 ، ص 417 . ( 4 ) عراقى گفته است : ابو الشيخ اين حديث را در كتاب طبقات المحدّثين و كتاب العظمة از حديث ابن ابى اوفى نقل كرده جز اين كه او گفته است : صد حوريّه و هماغوشى با آنها را در آن ذكر نكرده و سند آن ضعيف است . ( 5 ) سنن ترمذى ، ج 10 ، ص 18 . ( 6 ) سنن ترمذى ، ج 10 ، ص 37 و گفته حديثى غريب است ؛ بيهقى نيز آن را روايت كرده است .