الفيض الكاشاني

388

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )

روز قيامت و سختيها و نامهاى آن ( 1 ) پس اى بيچاره براى اين روز بزرگ كه مدّت آن دراز و سلطان آن قاهر و زمان آن نزديك است خود را آماده كن ، و آن روزى است كه در آن آسمان شكافته مىشود ، ستارگان درخشان از بيم آن پراكنده و تاريك مىشوند ، خورشيد بى نور مىگردد ، كوهها به حركت در مىآيند ، ماده شتران ده ماهه آبستن ( كنايه از عزيزترين اموال ) را به دست فراموشى مىسپارند ، وحوش جمع مىشوند ، درياها بر افروخته مىگردد . هر كس با همسان خود قرين مىشود ، دوزخ شعله‌ور و بهشت نزديك مىگردد ، كوهها از جا كنده و زمين گسترده مىشود ؛ روزى است كه زمين را سخت لرزان مىبينى و سنگينىهاى درون خود را بيرون مىاندازد ، روزى است كه مردم به صورت گروههاى مختلف از قبرها خارج مىشوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود ، روزى است كه زمين و كوهها از جا برداشته مىشوند و يكباره در هم كوبيده و متلاشى مىگردند ، روزى است كه قيامت بر پا و آسمان شكافته مىشود ، و آسمان در آن روز سست و ضعيف است و فرشتگان بر اطراف آن خواهند بود ، و در آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل مىكنند ؛ آرى روزى است كه براى حساب عرضه مىشويد و هيچ كس از شما پوشيده نمىماند ، روزى است كه كوهها حركت داده مىشوند و زمين را خشك و مرده مىبينى ، روزى است كه زمين سخت تكان داده مىشود و كوهها ريز ريز و همچون غبار پراكنده مىگردند ، روزى است كه مردم بر روى زمين مانند پروانه پراكنده‌اند و كوهها همچون پنبه رنگين زده شده‌اند ، روزى است كه : تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَ تَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها وَ تَرَى النَّاسَ سُكارى وَ ما هُمْ بِسُكارى وَ لكِنَّ عَذابَ اللَّهِ شَدِيدٌ « 1 » ، يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ « 2 » ، روزى است كه كوهها فرو ريزند و زمين را دشت و هموار رها كنند به طورى كه در آن نشيب و فرازى نمىبينى ، روزى است كه كوهها را پا بر جا مىبينى در حالى كه مانند ابر در گردشند ، روزى است كه آسمان شكافته و گلگون مىگردد ، روزى است كه جنّ و انس از گناه خود پرسيده نشوند ، روزى است كه گنهكار از گفتار ممنوع مىشود ، و هيچ كس از جرمهايى كه مرتكب شده پرسيده نمىشود بلكه آنها را با موهاى پيش سر و پاهايشان مىگيرند ( و به

--> ( 1 ) حج / 2 : روزى كه آن را مىبيند مادران شير ده شير خوار خود را فراموش مىكنند و هر باردارى جنين خود را بر زمين مىنهد ، و مردم را مست مىبينى در حالى كه مست نيستند و ليكن عذاب خداوند شديد است . ( 2 ) ابراهيم / 48 : در آن روز كه اين زمين ديگر و آسمانها ( به آسمانهاى ديگر ) تبديل مىشود و آنها در پيشگاه خداوند يكتاى قهّار ظاهر مىشوند .