الفيض الكاشاني
359
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
خورشيد است و حنوط و كفن كردن او با اين فرشتگان است و تا آن جا كه چشم او كار مىكند مىنشينند . زمانى كه روح از تنش خارج مىشود همهء فرشتگانى كه ميان آسمانها و زميناند و همه فرشتگان آسمان بر وى نماز مىگزارند ، و همه درهاى آسمان گشوده مىشود و هر درى دوست مىدارد كه روح او از آن در وارد شود . هنگامى كه روح او بالا برده شد گفته مىشود : اى پروردگار اين بنده تو فلان است ، خداوند مىفرمايد : او را برگردانيد و كرامتهايى را كه برايش آماده كردهام به او برسانيد چه به او وعده دادهام : مِنْها خَلَقْناكُمْ وَ فِيها نُعِيدُكُمْ « 1 » . . . هنگامى كه فرشتگان باز مىگردند آواز نعلين آنها را مىشنود تا آنگاه كه به وى مىگويند : اى فلان پروردگار تو كيست ، دين تو چيست و پيامبرت كيست ؟ پاسخ مىدهد : پروردگارم اللّه و دينم اسلام و پيامبرم محمّد صلّى اللّه عليه و آله است . در اين موقع بانگى سخت بر او مىزنند ، و اين آخرين فتنه و آزمايشى است كه براى مرده روى مىدهد . هنگامى كه اين پاسخها را داد ندا كنندهاى ندا مىدهد كه راست گفتى : و اين معناى قول حق تعالى است : يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ « 2 » . سپس فرشتهاى زيبا روى ، خوشبوى و خوش لباس مىآيد و مىگويد : مژده باد تو را به رحمت پروردگار تو و بهشتهايى كه در آنها نعمتهايى جاودانى است . پاسخ مىدهد : خداوند تو را به نيكى مژده دهاد ، تو كيستى ؟ مىگويد : من اعمال شايستهء تو هستم . به خدا سوگند تو در طاعت خداوند شتاب و در معصيت او درنگ مىكردى خداوند تو را پاداش نيكو دهاد . سپس ندا كنندهاى ندا مىدهد كه از فرشهاى بهشت براى او بگسترانيد ، و درى به سوى بهشت به روى او بگشاييد ، پس مىگويد : بار خدايا قيامت را زودتر برپا كن تا به سوى كسان و مال خود باز گردم » . « امّا كافر هنگامى كه در آستانهء آخرت و بريدن از دنيا قرار مىگيرد فرشتگان غلاظ و شداد با جامههايى از آتش و پيراهنهايى از قطران بر او فرود مىآيند كه او را به وحشت مىاندازند . هنگامى كه جان از تنش بيرون رود همهء فرشتگان ميان آسمان و زمين و كلّيهء فرشتگان آسمان او را لعنت مىكنند ، و جميع درهاى آسمان بسته مىشود و هيچ درى نيست جز اين كه كراهت دارد كه روحش از آن در وارد گردد ، و چون روحش بالا برده شود آن را فرو مىاندازند و مىگويند : پروردگارا اين بنده تو فلان است هيچ آسمان و زمينى آن را
--> ( 1 ) طه / 55 : ما شما را از آن ( خاك ) آفريديم و در آن باز مىگردانيم و بار ديگر شما را از آن بيرون مىآوريم . ( 2 ) ابراهيم / 26 : خداوند مردم مؤمن را به سخن ثابت در زندگى دنيا و در آخرت استوار مىدارد .