نمىپذيرد ، خداوند مىفرمايد : او را باز گردانيد و آنچه را از بدى برايش آماده ساخته‌ايم به او نشان دهيد . من به او وعده داده‌ام : مِنْها خَلَقْناكُمْ وَ فِيها نُعِيدُكُمْ . . . و او آواز نعلين فرشتگان را در آن موقع كه باز مىگردند مىشنود تا آنگاه كه به او مىگويند : اى فلان پروردگار تو كيست ؟ دين تو چيست و پيامبرت كيست ؟ مىگويد : نمىدانم ، به او مىگويند : واقعا هم نمىدانى ، در اين هنگام شخصى زشت روى ، بد بوى و زشت جامه وارد مىشود و مىگويد : بشارت باد تو را به خشم خداوند و به عذاب دردناك جاويد ! او مىگويد : خداوند تو را به بدى بشارت دهد تو كيستى ؟ مىگويد : من عمل زشت تو هستم به خدا سوگند تو در نافرمانى خداوند شتاب و در طاعت او درنگ مىكردى ، خداوند تو را به بدى پاداش دهاد ، او مىگويد : خداوند تو را جزاى بد دهاد . سپس مأمورى كر و گنگ و كور بر او گمارده مىشود و با او گرزى از آهن است كه اگر جنّ و انس گرد هم آيند تا آن را بر دارند قادر بر آن نخواهند بود ، و اگر بر كوهى زده شود خاك مىگردد ، با اين گرز يك ضربت به او مىزند كه به خاك تبديل مىشود . پس از آن روح به او باز گردانيده مىشود و ضربت ديگرى به گردن او مىزند كه هر چه بر روى زمين است جز جنّ و انس آواز آن را مىشنوند . سپس ندا كننده‌اى ندا مىكند كه براى او دو صفحه از آتش بگسترانيد و درى به سوى دوزخ برايش بگشاييد ، پس دو صفحه از آتش برايش مىگسترانند و درى به سوى آتش به رويش باز مىكنند . » « 1 » مىگويم : از طريق خاصّه ( شيعه ) كافى به سند خود از امير مؤمنان عليه السّلام روايت كرده كه فرموده است : « فرزند آدم چون در واپسين روز از روزهاى دنيا و نخستين روز از روزهاى آخرت قرار گيرد مال و فرزند و عملش براى او مجسّم مىشود . او به مالش توجّه مىكند و مىگويد : به خدا سوگند من بر تو بسيار حريص و بخيل بودم ، اينك چه كمكى براى من دارى ؟ مىگويد : كفنت را از من بگير . سپس به فرزندانش رو مىكند و مىگويد : به خدا سوگند من دوستدار و نگهدار شما بودم ، اكنون چه كمكى براى من داريد ؟ پاسخ مىدهند : ما تو را به حفره‌ات مىرسانيم و در آن تو را دفن مىكنيم ؛ سپس به عملش توجّه مىكند و مىگويد : به خدا سوگند من به تو رغبت نداشتم و تو بر من گران بودى ؛ اكنون تو را به من چه كمكى است ؟ مىگويد : من در گورت و در روزى كه برانگيخته مىشوى و تا آنگاه كه من و تو را بر پروردگارت عرضه مىكنند همنشين تو هستم . » فرمود : اگر ميّت دوست خدا باشد

--> ( 1 ) سنن ابو داوود ، ج 2 ، ص 540 ، با اختلافى ، المستدرك حاكم و گفته است حديثى صحيح است ، التّرغيب و الترهيب ، ج 4 ، ص 367 . با اختلافى بسيار .