فاطمه عليه السّلام خود را به روى او خم كرد و پيوسته به صورت او مىنگريست و گريه و زارى مىكرد و اين دو بيت را مىخواند : و أبيض يستسقي الغمام بوجهه * ثمال اليتامى عصمة للارامل « 1 » يطوف به الهلّاك من آل هاشم * فهم عنده في نعمة و فواضل « 2 » راوى مىگويد : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله چشمانش را باز كرد و با صداى ضعيفى به فاطمه عليه السّلام گفت : اينها گفتار عموى تو ابو طالب است آنها را مگو بلكه بگو : وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ « 3 » . فاطمه عليه السّلام گريه‌اى طولانى كرد سپس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به او اشاره كرد كه نزديك او بيايد ، فاطمه عليه السّلام به نزديك او رفت به طورى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله او را در زير رداى خود جاى داد ، سپس سخنانى در بيخ گوش او گفت ، پس از آن فاطمه عليه السّلام سرش را بلند كرد در حالى كه اشك از چشمانش سرازير بود ، سپس به او فرمود : نزديك من بيا چون نزديك او شد چيزى در گوش او گفت كه فاطمه عليه السّلام خنديد . حاضران از آن در شگفت شدند . فاطمه عليه السّلام فرمود : خبر مرگ خود را به من داد گريستم سپس به من گفت : اى دخترم از مرگ پدرت بيتابى مكن ، من از پروردگارم خواسته‌ام تو را نخستين كسى قرار دهد كه از اهل بيتم به من ملحق مىشود ، و پروردگارم به من خبر داده كه اين درخواست مرا اجابت كرده است ، بدين سبب من خنديدم . سپس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : اى دخترم دو فرزندم حسن و حسين را نزد من فرا خوان . فاطمه عليه السّلام آنها را فرا خواند ، چون پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آنان را ديد آنها را بوسيد و بوييد و مكيد و اشك از چشمان آنها سرازير بود . سپس مدهوش شد ، حسن و حسين فرياد زدند : اى جدّ بزرگوار جان ما فداى جانت و وجود ما سپر وجودت باد ، و پيوسته صيحه مىزدند و گريه مىكردند تا آنگاه كه بر روى بستر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله افتادند . على عليه السّلام خواست آنها را از آن حضرت دور كند ليكن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در اين هنگام به هوش آمد و فرمود : اى علىّ فرزندانم را از من دور مكن ، بگذار آنها را ببويم و مرا ببويند و از آنها توشه بردارم و از من توشه گيرند . اين وداعى است كه ديدارى پس از اين نيست آگاه باش پس از من بر آنها ستم خواهد شد و به ستم كشته خواهند شد لعنت خدا بر كشنده و ستم كنندهء بر آنها باد ، سپس فرمود : اى ابا محمّد امّا تو به زهر كشته مىشوى در

--> ( 1 ) سپيد رويى كه ابرها به رخسار او سيرآب مىشوند - فرياد رس يتيمان و پناه بيوه زنان است ( 2 ) مستمندان خاندان هاشم به گرد او در مىآيند - و آنها در نزد او در نعمت و بخشش بسر مىبرند ( 3 ) آل عمران / 144 : محمّد صلّى اللّه عليه و آله فقط فرستاده خوا بود و پيش از او فرستادگان ديگرى نيز بودند . آيا اگر او بميرد و يا كشته شود شما به عقب برمىگرديد ؟ ( اسلام را رها مىكنيد و به دوران كفر و بت پرستى باز مىگرديد ) .