بگو تا با مردم نماز بگذارد ، بلال گمان كرد عايشه اين سخن را از سوى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به او گفته است لذا به مردم گفت : ابو بكر را مقدّم بداريد ، و در اين موقع ابو بكر و عمر و همراهان آنها به مسجد در آمده بودند . عايشه صهيب رومى را نزد ابو بكر فرستاد و به او پيغام داد كه من به بلال دستور داده‌ام كه به مردم بگويد با ابو بكر نماز بگزارند پس بر جماعت مقدّم باش تا بلال اين دستور را به تو برساند . ابو بكر پيش رفت و وارد محراب شد هنگامى كه تكبير نماز گفت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به هوش آمد و تكبير را شنيد ، به على عليه السّلام فرمود : چه كسى است كه با مردم نماز مىگزارد ، عرض كرد : اى پيامبر خدا عايشه و حفصه به بلال دستور داده‌اند كه به ابا بكر بگويد با مردم نماز بگزارد ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : تكيه گاه من باشيد و مرا به مسجد ببريد به خدا سوگند فتنه‌اى بر اسلام وارد شده كه آسان نيست . سپس به عايشه و حفصه نگاهى خشمگينانه كرد و به آنها فرمود : آگاه باشيد شما مانند زنان مصرى نسبت به يوسف هستيد . مقصود آن حضرت اين بود كه زنان مصرى به يوسف تهمت زدند و آنچه را شيطان گمراه اراده كرده بود از يوسف مىخواستند . از اين رو پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله عايشه و حفصه را به آنها تشبيه كرد چه آنها با گفتن اين كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به خود مشغول مىباشد و على نمىتواند از او جدا شود و دستور داده است ابا بكر با مردم نماز گزارد به آن حضرت تهمت زدند . سپس پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در حالى كه دستمالى بر سرش بسته شده و به على و فضل بن عبّاس تكيه داده بود و بر اثر ضعف پاهايش بر زمين كشيده مىشد از منزل بيرون آمد و هنگامى كه مسلمانان آن حضرت را ديدند كه با اين حالت وارد مسجد مىشود سخت بر آنها گران آمد . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله جلو رفت و ابا بكر را از محراب دور كرد و خود نماز را نشسته با مردم به جا آورد ، و تا آنگاه كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نماز را به طور كامل گزارد بلال تكبيرات آن حضرت را به مردم مىشنوانيد . پس از آن روى به مردم كرد و ابا بكر را نديد لذا فرمود : « آيا از پسر ابى قحافه و يارانش دچار شگفتى نمىشويد ، من آنها را تحت فرماندهى اسامه به سمتى كه تعيين كرده‌ام روانه ساخته بودم ، اما آنها به مدينه باز گشته‌اند تا فتنه بر پا كنند ، آگاه باشيد خداوند آنان را دستخوش اين فتنه خواهد ساخت . مرا به سوى منبر بريد سپس با حالتى نزار به پا خاست و به سبب شدّت ضعف مردم او را بر پايين‌ترين پلّه منبر نشانيدند . آن حضرت نخست حمد و سپاس الهى را چنان كه شايستهء ذات مقدس اوست به جا آورد سپس فرمود : اى مردم ! من چيزى را در ميان شما به جا مىگذارم كه اگر به آن تمسّك جوييد پس از من هرگز گمراه نخواهيد شد و آن كتاب خدا و عترت من يعنى خاندانم مىباشد چه اين دو از هم جدا نمىشوند تا آنگاه كه در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند . پس به آنها تمسّك جوييد و