الفيض الكاشاني
345
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
مشايعت مىكنند و آنان بىحساب وارد بهشت مىشوند » ؛ « 13 » و نيز فرموده است : « اساس حكمت ترس از خداست » . همچنين آنچه در فضيلت ذكر وارد شده پوشيده نيست و خداوند آن را به خائفان مخصوص گردانيده و فرموده است : سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشى ؛ « 14 » و نيز : وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ . « 15 » و نيز از پيامبر ( ص ) نقل شده كه خداوند فرموده است : « به عزّتم سوگند كه براى بندهام دو ترس و دو ايمنى را جمع نمىكنم . هر گاه در دنيا از من ايمنى يابد در قيامت او را مىترسانم ، و اگر در دنيا از من بترسد در قيامت او را ايمنى مىبخشم . » « 16 » و نيز فرموده است : « كسى كه از خدا بترسد همه چيز از او مىترسد . » « 17 » و نيز : « خردمندترين شما ترسانترين شما از خدا و بيناترين شماست در آنچه خداوند به آن امر و يا از آن نهى كرده است . » « 18 » عايشه گفته است : عرض كردم : اى پيامبر خدا ! الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ « 19 » مراد مردى است كه دزدى و زنا مىكند ؟ فرمود : « نه بلكه مردى است كه روزه مىگيرد و نماز مىگزارد و صدقه مىدهد و بيم دارد كه از او پذيرفته نشود . » « 20 » تهديداتى كه در ايمنى از مكر خدا و عذاب او وارد شده بىشمار است و همهء آنها براى خوف ستايش
--> ( 13 ) المستدرك حاكم ، الاوسط طبرانى به سند ضعيف . ( 14 ) اعلى / 10 : و به زودى آنها كه از خدا مىترسند متذكّر مىشوند . ( 15 ) رحمان / 46 : و براى كسى كه از مقام پروردگارش بترسد دو باغ بهشت است . ( 16 ) عراقى گفته است : ابن حبّان در صحيح خود و بيهقى در الشّعب از حديث ابو هريره ، و ابن مبارك در الزّهد و ابن ابى الدّنيا در كتاب الخائفين از روايت حسن به طور مرسل آن را نقل كردهاند . ( 17 ) اين حديث از كافى به طور مبسوطتر خواهد آمد ، ابن حبّان در كتاب الثّواب از حديث ابى امامه با سندى بسيار ضعيف ، ابن ابى الدّنيا در كتاب الخائفين با سندى ضعيف و دشوار ، المغنى . ( 18 ) به مأخذ آن آگاهى نيافتم ، عراقى گفته است : در فضيلت عقل چيزى از طريق صحيح وارد نشده است ، مىگويم : مقدسى در كتاب الموضوعات همين را گفته است . ليكن از طريق خاصّ اخبار فراوانى به طور صحيح و حسن در ستايش و فضيلت عقل وارد است . ( 19 ) مؤمنون / 60 : و آنها كه نهايت كوشش را در اداى طاعات انجام مىدهند با اين حال دلهايشان بيمناك است . ( 20 ) المستدرك حاكم ، 2 / 393 و آن را صحيح دانسته ، ابن جرير ، ابن منذر ، ابن ابى حاتم ، ابن مردويه ، بيهقى از حديث عايشه ، الدرّ المنثور .