ثمرهء خوف نظر شود آن ورع و تقواست ، و آنچه در فضيلت اين دو وارد شده بر كسى پوشيده نيست تا آن جا كه عاقبت به تقوا موسوم و به آن مخصوص شده ، چنان كه حمد به حق تعالى و صلوات به پيامبر خدا ( ص ) اختصاص يافته است ؛ گفته مىشود : الحمد للّه ربّ العالمين ، و العاقبة للمتّقين ، و الصّلاة على محمّد و آله . خداوند تقوا را به خود تخصيص و نسبت داده و فرموده است : لَنْ يَنالَ اللَّهَ لُحُومُها وَ لا دِماؤُها وَ لكِنْ يَنالُهُ التَّقْوى مِنْكُمْ ، « 9 » و تقوا چنان كه پيش از اين بيان شد عبارت از باز ايستادن از مقتضاى خوف است ، از اين رو خداوند فرموده است : إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ ؛ « 10 » و به همين مناسبت گذشتگان و آيندگان را به تقوا سفارش كرده و فرموده است : وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ إِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ ؛ « 11 » و نيز : وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ، « 12 » و به خوف امر كرده و آن را واجب ساخته و شرط ايمان قرار داده است . به همين سبب تصوّر نمىرود كه مؤمن هيچ گاه از خوف هر چند به طور ضعيف تهى باشد ، و ضعف خوف او به اندازهء ضعف معرفت و ايمان اوست . پيامبر خدا ( ص ) دربارهء فضيلت تقوا فرموده است : « هنگامى كه خداوند پيشينيان و پسينيان را در آن روز ميقات معلوم گرد هم آورد آنان را به آوازى كه دورترين آنها مانند نزديكترين آنها آن را مىشنود ندا مىدهد كه : اى مردم من از آنگاه كه شما را آفريدم تا به امروز سخنان شما را شنيدم اكنون شما به سخن من گوش فرا دهيد . اين اعمال شماست كه به شما باز مىگردد . اى مردم من نسبى قرار دادم و شما نيز نسبى قرار داديد ، نسب مرا پست و نسبت خود را بلند كرديد ، گفت : إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ ، شما امتناع كرديد جز اين كه گفتيد : فلان فرزند فلان است ، و فلان توانگرتر از به همان است . امروز نسب شما را پست و نسبت خود را بلند مىگردانم ، كجايند پرهيزگاران ؟ پس براى آنها پرچمى افراشته مىشود و مردم آنها را تا منازلشان

--> ( 9 ) حجّ / 37 : هرگز گوشتها و خونهاى آنها به خدا نمىرسد ، آنچه به او مىرسد تقوا و پرهيزگارى شماست . ( 10 ) حجرات / 13 : گراميترين شما نزد خداوند با تقواترين شماست . ( 11 ) نساء / 131 : و ما سفارش كرديم به كسانى كه پيش از شما داراى كتاب آسمانى بودند و همچنين به شما كه از ( نافرمانى ) خدا بپرهيزيد . ( 12 ) آل عمران / 175 : . . . و تنها از من بترسيد اگر ايمان داريد .