الفيض الكاشاني
329
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
كسى خطور نكرده است تا آن جا كه شيطان دست دراز مىكند به اميد آن كه اين آمرزش به او برسد . » « 70 » و نيز در خبر است : « رحمت خداوند صد جزء است ، نود و نه جزء آن را نزد خود ذخيره كرده و يك جزء آن را در دنيا ظاهر ساخته است و بر اثر اين يك جزء است كه مردم به همديگر رحم مىكنند و مادر به فرزندش مهربان است و ستوران به بچّههايشان مهر مىورزند . چون روز قيامت شود خداوند اين جزء را به نود و نه جزء ديگر پيوند مىدهد و آن را بر همهء خلايق مىگستراند ، و هر جزء اين رحمت مطابق با همهء آسمانها و زمينهاست » ؛ و فرمود : « خداوند در اين روز كسى را هلاك نمىكند جز كسى را كه هلاك شدنى است . » « 71 » و نيز در خبر است : « هيچ يك از شما عملش او را وارد بهشت نمىكند و از دوزخ نجات نمىدهد » ؛ عرض كردند : و نه تو اى پيامبر خدا ؟ فرمود : « و نه من مگر آن كه خداوند متعال رحمت خود را بر من بگستراند . » « 72 » و نيز فرمود : « كار كنيد و شاد باشيد و بدانيد كه هرگز كسى را عملش نجات نمىدهد . » « 73 » و نيز : « من شفاعتم را براى اهل كباير از امّتم پنهان داشتهام . گمان مىكنيد كه آن براى مطيعان و پرهيزگاران است بلكه آن براى بىپروايان و آلودگان است . » « 74 » و نيز : « من به آيين دور از شرك و سهل و آسان برانگيخته شدهام » . « 75 » و نيز : « دوست دارم اهل تورات و انجيل بدانند كه در دين ما آسانى است . » « 76 » دليل بر اين معنا آن است كه حقّ تعالى دعاى مؤمنان را در آن جا كه گفتهاند : وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً
--> ( 70 ) كتاب حسن الظنّ باللّه ابن ابى الدّنيا از حديث ابن مسعود به سند ضعيف ، المغنى . ( 71 ) صدر حديث را مسلم در 8 / 96 از حديث ابو هريره روايت كرده همچنين صحيح بخارى 8 / 123 ، و براى ذيل حديث مأخذى نيافتم . ( 72 ) مورد اتّفاق از حديث ابو هريره ، و پيش از اين ذكر شده است . ( 73 ) پيش از اين ذكر شده است . ( 74 ) مسند احمد ، 2 / 75 ، با اندك اختلاف در الفاظ از حديث عبد اللّه بن عمر ، برخى از راويان را نام نبرده است . ( 75 ) مسند احمد از حديث ابى امامة ، 5 / 266 ، بدون لفظ سهل . ( 76 ) عراقى گفته است : ابو عبيد آن را در غريب الحديث روايت كرده است ، مسند احمد .