آن كه من از آنان سود برم . » « 57 » در حديث ابى سعيد خدرى از پيامبر خدا ( ص ) روايت است كه فرمود : « خداوند چيزى نيافريده جز اين كه در برابر آن چيزى قرار داده كه بر آن غلبه كند و رحمتش را بر خشمش غلبه داده است . » « 58 » در خبر مشهورى است كه : « خداوند پيش از آن كه خلق را بيافريند رحمت را بر خود واجب گردانيد و فرمود : رحمت من بر خشمم غلبه دارد . » « 59 » پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « هر كس بگويد لا إله إلّا اللّه وارد بهشت مىشود . » « 60 » و نيز : « و هر كس آخرين سخنش قول لا إله إلّا اللّه باشد آتش او را مسّ نمىكند . » « 61 » و نيز : « و هر كس خدا را ديدار كند بى آن كه چيزى را شريك او قرار داده باشد آتش بر او حرام مىشود . » « 62 » و نيز : « كسى كه در دلش به اندازهء ذرّه‌اى ايمان باشد وارد دوزخ نمىشود . » « 63 » در خبر ديگرى است : « اگر كافر وسعت رحمت حقّ تعالى را بداند هيچ كس از بهشت او نوميد نمىشود . » « 64 » هنگامى كه پيامبر خدا ( ص ) آيهء : إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ « 65 » را قرائت كرد فرمود : « آيا مىدانيد آن چه روزى است ؟ آن روزى است كه به آدم ( ع ) گفته مىشود : برخيز بهرهء دوزخ را از فرزندانت بفرست . مىگويد : چقدر ؟ پاسخ داده مىشود : از هر هزار نفر نهصد و نود و نه نفر را به دوزخ و يك تن را به بهشت روانه كن » . راوى مىگويد : پس مردمان نوميد شدند و همهء روز مىگريستند و دست از كار و مشاغل خود كشيدند . پيامبر ( ص ) به سوى آنها آمد و فرمود : « چرا كار نمىكنيد ؟ » عرض كردند : پس

--> ( 57 ) عراقى گفته است : براى آن مأخذى نيافتم . ( 58 ) الثّواب ابو الشيخ ابن حبّان . ( المغنى ) . ( 59 ) صحيح مسلم ، 8 / 95 از حديث ابو هريره بدين گونه : « چون خداوند كار آفرينش را به پايان برد در كتابش بر خود واجب و مقرّر كرد كه رحمتم بر خشمم غالب باشد » . ( 60 ) الكبير و الاوسط طبرانى از حديث ابى سعيد خدرى ، مجمع الزّوائد 1 / 18 . ( 61 ) ابو داوود ، حاكم و آن را از حديث معاذ با لفظ « وارد بهشت مىشود » صحيح دانسته است . ( 62 ) الكبير طبرانى از حديث سلمة بن نعيم اشجعى ، مسند احمد و رجال روايت از ثقاتند ، مجمع الزّوائد ، ج 1 / 18 . ( 63 ) نظير آن پيش از اين ذكر شده است . ( 64 ) صحيح مسلم ، 8 / 97 ، از حديث ابو هريره با كمى اختلاف . ( 65 ) حجّ / 2 : زلزلهء رستاخيز امر عظيمى است .