الفيض الكاشاني

146

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )

جهان ملك و ملكوت يقين كرده است ؛ و آن كه به قيامت صغرا اعتراف مىكند و به قيامت كبرا ايمان ندارد مانند كسى است كه از يك چشم كور باشد و با چشم ديگر به يكى از دو عالم بنگرد ، و اين جهل و گمراهى و اقتداى به دجّال است كه از يك چشم كور است . چقدر در غفلتى اى بيچاره - و ما همه بيچاره‌ايم - چه در پيش روى تو اين همه هول و هراسهاست . اگر تو به سبب نادانى و گمراهى به قيامت كبرا ايمان نياورده‌اى قيامت صغرا تو را كافى نيست كه بدان ايمان آورى . آيا سخن سرور پيامبران را نشنيده‌اى كه فرموده است : « مرگ موعظه كننده‌اى كافى است . » « 31 » آيا شرم نمىكنى كه در آمدن مرگ و قيامت را دير مىپندارى و از فرو مايگان غافل پيروى مىكنى ، همانهايى كه ما يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَ لا إِلى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ؟ « 32 » آرى بيمارى كه بيم دهندهء مرگ است دامنگير آنها مىشود ليكن از غفلت باز نمىگردند ، و پيرى كه پيك مرگ است آنها را فرا مىرسد ولى عبرت نمىگيرند . يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ؛ « 33 » آيا گمان مىكنند آنها در دنيا جاويدان خواهند زيست . أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لا يَرْجِعُونَ ؛ « 34 » يا مىپندارند مردگان از نزد آنها به سفر رفته همه نابود شده‌اند ، نه هرگز چنين نيست ، إِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ ، « 35 » و ليكن ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ * ؛ « 36 » و اين بدان سبب است كه وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ ، وَ سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ . « 37 »

--> ( 31 ) الكبير طبرانى از حديث عمّار به سند شعيف ، الجامع الصغير . ( 32 ) يس / 49 : جز اين انتظار نمىكشند كه يك صيحهء عظيم آنها را فرو گيرد در حالى كه مشغول جدال ( در امور دنيا ) هستند پس ( چنان غافلگير مىشوند كه حتى ) نمىتوانند وصيّتى كنند يا به سوى خانوادهء خود باز گردند . ( 33 ) يس / 30 : افسوس بر اين بندگان كه هيچ پيامبرى براى هدايت آنها نيامد جز اين كه او را استهزا مىكردند . ( 34 ) يس / 31 : آيا نديدند چقدر از اقوام پيش از آنها را ( به سبب گناهانشان ) هلاك كرديم ، آنها هرگز به سوى ايشان باز نمىگردند . ( 35 ) يس / 32 : همهء آنها روز قيامت نزد ما حاضر مىشوند . ( 36 ) يس / 46 : هيچ آيه‌اى از آيات پروردگارشان براى آنها نمىآيد جز اين كه از آن روگردان مىشوند . ( 37 ) يس / 9 و 10 : در پيش روى آنها سدّى قرار داديم و در پشت سرشان سدّى و چشمان آنها را پوشانده‌ايم لذا چيزى را نمىبينند ، براى آنها يكسان است چه انذارشان كنى يا نكنى ، ايمان نمىآورند .