از پدرش حضرت باقر ( ع ) روايت است كه فرمود : « حفظ عمل سخت‌تر از خود عمل است ، عرض شد : حفظ عمل چيست ؟ فرمود : شخص در نهان صلهء رحم يا در راه خداى يكتا انفاقى مىكند و برايش ثبت مىشود . سپس آن را بر زبان مىآورد ؛ ثواب عمل نهانى محو و ثواب عمل آشكار برايش ثبت مىشود ( ثوابش كم مىشود ) سپس آن را نقل مىكند ، پس محو مىشود و يك عمل ريايى برايش ثبت مىشود » . « 68 » از حضرت صادق ( ع ) روايت است كه در مسجد به عبّاد بن كثير بصرى فرمود : « واى بر تو اى عبّاد از ريا بپرهيز ، چرا كه هر كس عملى را براى غير خدا انجام دهد ، خدا او را به كسى كه عمل را براى او انجام داده حواله مىكند . » « 69 » از حضرت صادق ( ع ) روايت است : « اعمالتان را براى خدا قرار دهيد نه براى مردم ، زيرا هر عملى براى خدا باشد از آن خداست و هر عملى كه براى مردم باشد به سوى خدا بالا نمىرود . » « 70 » از امام صادق ( ع ) روايت است : « هر ريايى شرك است ، هر كس براى مردم كار كند پاداش او بر مردم است و هر كس براى خدا كار كند پاداش او بر خداست . » « 71 » از امام صادق ( ع ) در مورد گفتار خداوند : فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً « 72 » سؤال شد ، فرمود : شخص ثوابى مىكند كه قصدش خدا نيست و فقط مىخواهد مردم او را خوب بدانند ، و مىخواهد كه كار خير او به گوش مردم برسد ، از اين رو در پرستش پروردگارش مشرك شده است » . آنگاه فرمود : « هيچ بنده‌اى نيست كه عمل خيرى را در نهان انجام دهد و همچنان روزها سپرى شود ،

--> ( 68 ) كافى ، ج 2 ، ص 296 ، به شمارهء 16 . ( 69 ) همان مأخذ ، همان صفحه ، به شمارهء 1 . ( 70 ) همان مأخذ ، ص 293 ، به شمارهء 2 و 3 . ( 71 ) همان مأخذ ، ص 293 ، به شمارهء 2 و 3 . ( 72 ) كهف / 110 : پس هر كس اميد لقاى پروردگارش را دارد بايد عمل صالح انجام دهد و كسى را در عبادت پروردگارش شريك نكند .