به مقدار كفاف و دورى از مال بيش از حد است . آرى در هنگام جمع‌آورى مال از بيم حساب ، نفس خويش را خوار ساز و به بدى خود اقرار كن اين عمل نجات بخش‌تر و نزديكتر است به فضيلت از دليل آوردن براى جمع آورى مال . اگر بپذيريد شما را پند دادم و پند پذيران اندكند . خداوند به رحمت خود ما و شما را براى هر عمل خيرى موفق بدارد - پايان سخن حارث محاسبى . سخنانى كه بيان شد براى برترى فقر بر ثروت كافى است و سخنى بيش از آن وجود ندارد . شاهد بر آن تمام رواياتى است كه در كتاب ذمّ دنيا و كتاب فقر و زهد ذكر كرديم و نيز آنچه از ابو امامه باهلى روايت شده گواه بر آن است . ثعلبة بن حاطب گفت « 151 » اى رسول خدا ، خداى را بخوان كه به من مال روزى كند ؛ اى ثعلبه مال اندكى كه شكرش را ادا كنى بهتر از مال بسيار است كه نتوانى شكرش را به جاى آورى . عرض كرد : اى رسول خدا ، خداى را بخوان تا به من مالى عطا كند ؛ فرمود : اى ثعلبه آيا از من الگو و سرمشق نمىگيرى ؟ آيا راضى نيستى كه مانند من باشى ؟ آگاه باش سوگند به خدايى كه جانم در قبضهء قدرت اوست اگر بخواهم كه كوهها به صورت طلا و نقره همراهم حركت كنند حركت خواهند كرد . عرض كرد : سوگند به خدايى كه تو را به حق مبعوث به رسالت فرموده است ، اگر دعا كنى كه خداى به من مالى بدهد حقّ هر صاحب حقّى را مىدهم و حتما اين كار را خواهم كرد . پيامبر خدا ( ص ) به درگاه خدا عرض كرد : « خدايا به ثعلبه مالى روزى فرما . » پس گوسفندى گرفت و زياد شد چنان كه كرم رشد مىكند ، از اين رو مدينه بر او تنگ آمد و از آنجا دور شد و در درّه‌اى از درّه‌هاى مدينه فرود آمد و نماز ظهر و عصر را به جماعت مىگزارد و در نمازهاى ديگر شركت نمىكرد . سپس

--> ( 151 ) اين حديث را بغوى ، بارودى ، ابن قانع ، ابن سكن ، و ابن شاهين از ابو امامه از ثعلبّه بن حاطب به سندى صحيح روايت كرده چنان كه در جامع الصغير ، ج 2 ، ص 88 ، آمده است . و حسن بن سفيان ، ابن منذر ، ابن ابى حاتم ، ابو الشّيخ و عسكرى در الأمثال ، ابن منده ، ابو نعيم در معرفة الصّحابه ، ابن مردويه و بيهقى در الدلائل و ابن عساكر از ابو امامه روايت كرده‌اند ، به درّ المنثور ، ج 3 ، ص 260 ، رجوع كنيد .