اين كار را نكند گنهكار است ؛ و اگر به زبان بگويد : خاموش و در دل آن را بخواهد نفاق است و تا قلبا از آن عمل متنفّر نشود از گناه بيرون نمىرود ، و اگر با دست يا ابرو يا پيشانى به سكوت فرمان دهد كافى نيست چرا كه اين عمل كوچك شمردن شخص مورد غيبت است ، بلكه سزاوار است كه آن عمل را بزرگ بشمارد و بصراحت از شخص مورد غيبت دفاع كند . پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « هر كس كه در حضور او مؤمنى را خوار سازند در حالى كه مىتواند از آن مؤمن دفاع كند خدا در روز قيامت در حضور خلايق او را خوار سازد . » « 257 » ابو دردا گويد : پيامبر ( ص ) فرمود : « هر كس در غيبت براردش از آبروى او دفاع كند بر خداست كه در روز قيامت از آبروى او دفاع كند . » « 258 » و نيز پيامبر ( ص ) فرمود : « هر كه از آبروى برادرش در غيبت او دفاع كند بر خداست كه او را از آتش رها سازد . » « 259 » دربارهء جلوگيرى از غيبت مسلمان و فضيلت آن روايات بسيارى وارد شده است كه آنها را در كتاب آداب همنشينى و حقوق مسلمانان ايراد كرده‌ايم و با تكرار آنها سخن را طولانى نمىكنيم . عواملى كه آدمى را به غيبت وا مىدارد ( 1 ) بدان كه انگيزه‌هاى غيبت بسيار است ولى آنها در يازده انگيزه گرد مىآيد كه هشت قسم آن دربارهء عوام يكسان است و سه انگيزه ويژهء دينداران و خواص است .

--> ( 257 ) اين حديث را احمد در مسند خود ، ج 3 ، ص 487 از حديث سهل بن حنيف روايت كرده است . ( 258 ) اين حديث را ابن ابى الدنيا در الصمت روايت كرده است و در مسند حديث شهر بن حوشب وجود دارد ، و طبرانى به عبارت ديگرى نقل كرده است ( المغنى ) . ( 259 ) اين حديث را احمد ( مسند ) ، ج 6 ، ص 461 ، از اسماء دختر يزيد به سندهايى حسن روايت كرده و طبرانى نيز نظير آن را روايت كرده است ، و ابن ابى الدنيا در الصمت از ابو دردا روايت كرده چنان كه در متن آمده است .