پيامبر ( ص ) نيز فرمود : « سكوت حكمت است و انجام دهندهء آن اندك » « 2 » يعنى سكوت حكمت و دور انديشى است . عبد اللّه بن سفيان از پدرش روايت كرده كه گفت : به پيامبر خدا ( ص ) عرض كردم : « از اسلام مطلبى را به من خبر بده كه پس از تو از هيچ كس نپرسم ، فرمود : بگو به خدا ايمان آوردم آنگاه پايدارى كن ، عرض كردم : از چه بپرهيزم ؟ پس با دست مبارك به زبانش اشاره فرمود . » « 3 » عقبة بن عامر گويد : « به پيامبر خدا عرض كردم : رهايى چيست ؟ فرمود : زبانت را نگاه‌دار ، و خانه‌ات را توسعه بده ، و بر گناهت گريه كن . » « 4 » سهل بن سعد ساعدى گفت : پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « هر كس حفظ زبان و فرجش را ضمانت كند ، بهشت را برايش ضامن مىشوم . » « 5 » و نيز آن حضرت ( ص ) فرمود : « هر كس شّر شكم و فرج و زبانش را نگاه‌دارد محفوظ است » « 6 » به وسيلهء اين سه شهوت بيشتر مردم هلاك مىشوند از اين رو پس از فراغت از شرح آفت شكمبارگى و همخوابگى به شرح آفتهاى زبان پرداختيم . از پيامبر خدا ( ص ) سؤال شد : « بيشترين چيزى كه موجب داخل شدن مردم به بهشت مىشود چيست ؟ فرمود : تقواى الهى و خوشخويى و از آنچه بيشترين مردم را وارد دوزخ مىكند سؤال شد ، فرمود : دو عضو ميان تهى : دهان و فرج » « 7 » و ممكن است مقصود از دهان آفت زبان باشد زيرا دهان جايگاه زبان است و

--> ( 2 ) اين حديث را قضاعى از انس و ديلمى در مسند الفردوس از ابن عمر به سندى ضعيف روايت كرده چنان كه در الجامع الصغير نقل شده است . ( 3 ) اين حديث را ابن ماجه به شمارهء 3972 از سفيان بن عبد اللّه ثقفى روايت كرده است . ( 4 ) ترمذى حديث را در ( سنن ) ، ج 9 ، ص 247 روايت كرده و گفته است : اين حديث حسن است . ( 5 ) بخارى ( در صحيح ) و ترمذى در ( سنن ) ، ج 9 ، ص 248 روايت كرده‌اند و ترمذى گويد : اين حديث حسن صحيح و غريب است . ( 6 ) بيهقى اين حديث را در الشعب از انس به سندى ضعيف روايت كرده چنان كه در الجامع الصغير نقل شده است . ( 7 ) ابن ماجه اين حديث را به شمارهء 4246 از حديث ابو هريره روايت كرده است .