الفيض الكاشاني
207
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
و از آن حضرت ( ع ) روايت شده كه فرمود : « هر مرضى از پرى معده است جز تب كه عارض مىشود . » « 26 » و از آن حضرت ( ع ) روايت شده كه فرمود : « فرزند آدم ناگزير از خوردن غذايى است كه با آن كمرش را راست كند و هرگاه يكى از شما غذا بخورد لازم است يك سوم شكم خود را براى خوردنى و يك سوّم را براى نوشيدنى و يك سوّم را براى نفس كشيدن قرار دهد و مانند خوكها براى كشته شدن چاق نشويد . » « 27 » از ابو جعفر ( امام باقر ) ( ع ) روايت شده كه فرمود : « هر گاه شكم سير شود طغيان كند . » « 28 » و نيز از آن حضرت روايت شده كه فرمود : « هيچ چيز در پيشگاه خدا مبغوضتر از شكم پر نيست . » « 29 » در مصباح الشريعه « 30 » از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : « كمخورى در هر حال و نزد هر گروهى ستوده است ، زيرا صلاح ظاهر و باطن در آن است ، و چهار نوع خوردن ستوده است : 1 - به مقدار ضرورت 2 - به مقدار مهيّا شدن 3 - فتوح ( رزقى كه خدا مىرساند ) 4 - قوت ( خوراك ) مقدار ضرورت ، غذاى برگزيدگان است غذايى كه براى مهيّا شدن است ، براى پايدارى تقوا پيشگان است و فتوح از آن متوكّلان است و اندازهء قوت از آن مؤمنان است و هيچ چيز براى دل مؤمن زيانبارتر از پرخورى نيست و آن ، دو نتيجه دارد سنگدلى و تحريك شهوت و گرسنگى نان و خورش مؤمن ، غذاى روح ، خوراك دل ، و تندرستى بدن است . پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « فرزند آدم ظرفى را پر نكرد كه بدتر از شكمش باشد . » حضرت داود ( ع ) فرمود : رها كردن لقمهاى در عين نياز به آن پيش من
--> ( 26 ) كافى ، ج 6 ، صص 269 - 270 . ( 27 ) كافى ، ج 6 ، صص 269 - 270 . ( 28 ) كافى ، ج 6 ، صص 269 - 270 . ( 29 ) كافى ، ج 6 ، صص 269 - 270 . ( 30 ) مصباح الشريعه ، باب 41 ، باب الاكل .