و فرمود : إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً « 132 » . و فرمود : وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ « 133 » . و فرمود : وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ « 134 » . و فرمود : وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا « 135 » . امير المؤمنين ( ع ) فرمود : « همانا محبوبترين بندگان خدا در پيشگاه خدا بنده‌اى است كه خدا او را پشتيبانى و تقويت كند تا بر نفس خود غالب شود . پس اندوه را دريابد و لباس خوف از خدا را بر خود بپوشاند ، در نتيجه چراغ هدايت در قلبش روشن شود » ؛ تا اين كه فرمود : « جامه‌هاى شهوت را بكند و از تمام غمها جز يك غم تهى شود . سپس از حالت نابينايى و مشاركت با اهل هوى و هوس بيرون رود و درهاى هدايت را به روى خود بگشايد و درهاى پستى را ببندد تا راهش را ببيند و برود و نشانه‌هايش بشناسد و از گردابهاى دنيا ( به وسيلهء كشتيهاى نجات ) بيرون برود و به مطمئن‌ترين رشته‌ها و محكمترين ريسمانها چنگ بزند ، پس او در يقين خود مانند نور خورشيد است » « 136 » . غزالى گويد : در اين هنگام آخرين درجهء رياضت اين است كه مريد قلب خود را همواره با خدا بيند ، و اين ممكن نيست مگر دل را از ديگران تهى كند و آن تنها با مجاهدت طولانى ميسّر شود . پس هر گاه دلش با خدا شد ، شكوه دربار ربوبى برايش آشكار شود و حق برايش تجلّى كند ، و از لطائف رحمت خدا

--> ( 132 ) انفال / 29 : اگر از ( مخالفت فرمان ) خدا بپرهيزيد براى شما وسيله‌اى براى جدايى حق از باطل قرار مىدهد . ( 133 ) اعراف / 96 : اگر مردمى كه در شهرها و آباديها زندگى دارند ايمان بياورند و تقوا پيشه كنند بركات آسمان و زمين را بر آنها مىگشاييم ولى ( آنها حقايق را ) تكذيب كردند ما هم آنان را به كيفر اعمالشان مجازات كرديم . ( 134 ) طلاق / 2 - 3 : هر كس تقواى الهى پيشه كند خداوند راه نجاتى براى او فراهم مىكند . و او را از جايى كه گمان ندارد روزى مىدهد . ( 135 ) عنكبوت / 69 : آنها كه در راه ما ( با خلوص نيّت ) جهاد كنند قطعا هدايتشان خواهيم كرد . ( 136 ) نهج البلاغه ، باب الخطب ، شمارهء 85 .