در صحيح ابى حمزهء ثمالى كه در الفقيه « 47 » آمده روايت شده كه تسبيح پيش از حمد و سوره است و صورت آن : اللّه اكبر و سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله إلّا اللّه مىباشد ليكن قول اوّل مشهورتر و مورد قبول اكثر است . در روايت نخست آمده كه در نماز جعفر سوره‌هاى توحيد و حجر خوانده شود ، و در روايت دوّم سوره‌هاى زلزله ، نصر ، قدر و توحيد ذكر شده ، و در روايت سوّم زلزله ، عاديات ، نصر و توحيد گفته شده و خواندن همهء اينها نيكوست ؛ و سزاوار است در آخرين سجده آن بگويد : يا من لبس العزّ و الوقار « 48 » ، يا من تعطّف بالمجد و تكرّم به ، يا من لا ينبغي التّسبيح إلّا له يا من أحصى كلّ شيء علمه يا ذا النّعمة و الطّول ، يا ذا المنّ و الفضل ، يا ذا القدرة و الكرم أسألك بمعاقد العزّ من عرشك و بمنتهى الرّحمة من كتابك و باسمك الأعظم الأعلى و كلماتك التّامّات أن تصلّى على محمّد و أن تفعل بي كذا و كذا . جايز است نماز مذكور را جزء نوافل يوميّه قرار داد ، و قضاى آن را به جا آورد و اين بنا به صحيحه ذريح از امام صادق ( ع ) « 49 » است كه فرمود : « اگر خواستى نماز تسبيح را در شب و يا در روز و يا در سفر به جا آور ، و يا آن را از نوافل خود قرار ده و اگر خواستى قضاى آن را به جا آور . » افضل اوقات اين نماز چنان كه از حضرت صاحب الامر ( ع ) وارد شده صبح روز جمعه است ، و نيز طبق روايت ابان از امام صادق ( ع ) براى كسى كه عجله دارد جايز است نماز را بدون تسبيحات به جا آورد ، و پس از اتمام آن قضاى آنها را ضمن رفتن در پى حوايج خود انجام دهد . « 50 » 4 - نماز استخاره در كافى « 51 » به سند خود از امام صادق ( ع ) روايت شده كه

--> ( 47 ) همان ماخذ ، ص 144 ، شماره 1 . ( 48 ) در الفقيه چنين آمده ، ليكن در كافى ، ج 3 ، ص 467 ذكر شده است : سبحان من لبس العزّ و الوقار ، سبحان من تعطّف و همين طور تا آخر با واژه « سبحان » مىباشد . ( 49 ) كافى ، ج 3 ، ص 466 ؛ الفقيه ، ص 145 ، شماره 7 . ( 50 ) كافى ، ج 3 ، ص 466 ، شماره 3 . ( 51 ) ج 3 ، ص 470 ، شماره 1 .