الفيض الكاشاني
85
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
فرموده است : « دو ركعت نماز بگزار و استخاره كن ، به خدا سوگند هيچ مسلمانى استخاره نكرده مگر آن كه به طور قطع خداوند خير را براى او خواسته است . » كافى به سند خود از امام باقر ( ع ) نقل مىكند كه فرموده است : « علىّ بن الحسين ( ع ) هر گاه قصد مىكرد به حجّ يا عمره برود يا خريد و فروش و يا برده آزاد كند وضو مىگرفت ؛ پس از آن دو ركعت نماز استخاره به جا مىآورد ، و در آنها سورههاى حشر و الرحمان و بعد معوّذتين و قل هو اللّه احد را مىخواند ، و چون فارغ مىشد مىنشست و مىگفت : اللّهم إن كان كذا و كذا خيرا لي في ديني و دنياي و عاجل أمري و آجله فصلّ على محمّد و آل محمد و يسّره لي على أحسن الوجوه و أجملها ، اللّهم ان كان كذا و كذا شرّا لى في دينى و دنياي و عاجل أمري و آجله فصلّ على محمّد و آله و اصرفه ، عنّى ، ربّ صلّ محمّد و آله و أعزم لي على رشدي و ان كرهت ذلك او أبته نفسي . » « 52 » همچنين كافى به سند خود از مرازم نقل مىكند كه او گفته است : ابى عبد اللّه ( ع ) به من فرمود : « هر گاه يكى از شما قصد چيزى را داشت دو ركعت نماز به جا آورد ، سپس خدا را حمد و ثنا گويد و به محمد و خاندانش درود فرستد و بگويد : اللّهم ان كان هذا الامر خيرا لى في ديني و دنياي فيسّره لي و أقدره و ان كان غير ذلك فاصرفه عنّى . » از آن حضرت پرسيدم در آنها چه سورهاى بخوانم ؟ فرمود : « هر سورهاى كه مىخواهى تلاوت كن ، و اگر خواستى قل هو اللّه احد و قل يا أيّها الكافرون را بخوان . » « 53 » و نيز كافى در سند خود از اسحاق بن عمّار از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت مىكند كه به آن حضرت عرض كردم : بسا اين كه امرى را اراده مىكنم ؛ دو فكر در من پيدا مىشود يكى مرا به آن امر و ديگرى نهى مىكند . فرمود : « چون اين حالت به تو دست دهد دو ركعت نماز به جاى آور و صد و يك بار با خداوند استخاره و از او طلب خير و خوبى كن ، سپس بنگر هر كدام از اين دو امر قطعىتر است همان را عمل كن زيرا خير تو
--> ( 52 ) كافى ، ج 3 ، ص 470 ، شماره 2 . ( 53 ) كافى ، ج 3 ، ص 472 ، شماره 6 .