و ميانه‌رو باشد ، يعنى غلوّ كننده و يا مقصّر نباشد ، ظاهر عبارت حديث همين را مىرساند . در تهذيب از ابى جعفر امام باقر ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « هر گاه مردى را كه در نماز بر مردم امامت مىكند و قرآن مىخواند نمىشناسى ، در پشت سر او حمد و سوره مخوان و نماز او را معتبر بدان . » « 2 » در الفقيه آمده كه علىّ بن محمّد و محمّد بن على ( ع ) فرموده‌اند : « هر كس خدا را جسم بداند به او زكات ندهيد ، و در پشت سر او نماز نخوانيد . » « 3 » ابو عبد اللّه برقى به ابى جعفر الثّانى امام جواد ( ع ) نوشت : فدايت شوم آيا جايز است در پشت سر كسى كه بر پدر و جدّ تو توقّف كرده ( به امامت آنها معتقد نيست ) نماز خواند ؟ پاسخ داد : « در پشت سر او نماز مخوان . » « 4 » عمر بن يزيد از ابى عبد اللّه ( ع ) در باره امام جماعتى پرسيد كه در همهء امور نسبت به او باكى نيست و داناست ، جز اين كه به پدر و مادرش سخنان تندى مىگويد كه آنان را به خشم مىآورد ، آيا در پشت سر او نماز بگزارم ، امام ( ع ) فرمود : « مادام كه به طور قطع عاقّ آنها نشده در پشت سرش نماز بگزار . » « 5 » محمّد بن على حلبى از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت كرده است كه فرمود : « در پشت سر كسى كه شهادت به كفر تو داده و يا به كفر او شهادت داده‌اى نماز مگزار . » « 6 » سعد بن اسماعيل از پدرش از امام رضا ( ع ) روايت كرده كه گفته است : از آن حضرت درباره مردى پرسيدم كه مرتكب گناه مىشود آيا مىتوانيم در پشت سر او نماز بگزاريم يا نه ؟ فرمود : « نه » . « 7 » 2 - امام بايد حلال‌زاده باشد ، ( 1 ) يعنى كسى او را زنازاده نداند ؛ ديگر آن كه مرد بوده

--> ( 2 ) همان مأخذ ، ج 1 ، ص 331 زيرا اصل در مسلمانان عدالت است . ( 3 ) همان مأخذ ، ص 104 ، شماره 24 . ( 4 ) همان مأخذ ، ص 104 ، شماره 25 . ( 5 ) همان مأخذ ، ص 104 ، شماره 26 تا 28 . ( 6 ) همان مأخذ ، ص 104 ، شماره 26 تا 28 . ( 7 ) همان مأخذ ، ص 104 ، شماره 26 تا 28 .