مىآورند ، در برخى از احاديث تعداد نوافل كمتر از اين ذكر شده است به اين ترتيب كه از نافله ظهر چهار ركعت و از نافله مغرب دو ركعت ساقط و دو ركعت نشستهء نافلهء عشاء حذف شده است ، ليكن اين روايات بر تاكيد در استحباب ركعات مورد ذكر حمل شده است . در روايت صحيح از امام صادق ( ع ) نقل شده كه فرموده است : « كمتر از چهل و چهار ركعت نماز به جاى نياور . » « 32 » يعنى با نمازهاى واجب . در روايت صحيح از امام باقر ( ع ) آمده است كه بعد از شمردن تعداد نوافل فرمود : « اينها همه مستحبّ است و واجب نيست ، ترك كننده نماز واجب كافر است ليكن ، ترك كننده اينها كافر نيست و ترك نوافل گناه است ، زيرا مستحبّ است كسى كه كار نيكى را انجام مىدهد بر آن مداومت كند . » « 33 » اداى نوافل موجب تكميل نمازهاى واجبى است كه به سبب عدم حضور قلب ناقص انجام شده است . در حديث صحيح از امام صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : « همانا از نماز بنده ثلث يا ربع يا خمس آن بالا مىرود ، و از نماز او تنها آنچه در آن حضور قلب داشته است مقبول واقع خواهد شد ، و اين كه به نوافل دستور داده شده براى اين است كه آنچه از فرايض ناقص انجام گرديده كامل شود . « 34 » احاديث در فضيلت تهجّد و نماز شب بسيار است و ما بخشى از آنها را به خواست خدا در كتاب ترتيب اوراد ذكر خواهيم كرد . در حديث صحيح از امام صادق ( ع ) روايت شده است : « كسى كه نماز شب از او فوت شده چنانچه پيش از طلوع فجر برخيزد و نماز وتر و نافله صبح را به جا آورد نافله شب در دفتر اعمال او برايش نوشته مىشود . » « 35 »

--> ( 32 ) تهذيب ، ج 1 ، ص 144 . ( 33 ) تهذيب ، ج 1 ، ص 135 . ( 34 ) پيش از اين ذكر شده است ، دعائم الاسلام قاضى نعمان ؛ مستدرك ، ج 1 ، ص 177 ؛ المحاسن ، ص 29 ؛ تهذيب ، ج 1 ، ص 233 . ( 35 ) تهذيب ، ج 1 ، ص 232 و 233 .