الفيض الكاشاني

41

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )

بنشيند و به سخنان او گوش دهد اين عمل او كفّاره چيزهايى است كه در ميان دو جمعه به اضافه سه روز از او سر زده است . » در عبارت ديگرى آمده است : « خداوند تا جمعه ديگر او را آمرزيده است . » در قسمتى از اين روايت اين شرط ذكر شده است : « . . . و از روى گردن مردم عبور نكند . » « 66 » مىگويم : اين حديث بدين صورت نيز روايت شده است : من غسّل و اغتسل ، فبكّر و ابتكر ، و دنا و أنصت ، و لم يلغ كان له بكلّ خطوة كأجر عبادة سنة صيامها و قيامها « 67 » پيش از اين گفته شد كه معناى غسّل با تشديد وادار كردن همسر خود به غسل است و با تخفيف مراد شستن لباس مىباشد ؛ گفته شده مقصود شستن اعضاى وضوست ، و كسانى آن را به اين معنا گرفته‌اند كه وضو را با غسل واجب دانسته‌اند . امّا اگر به معناى شستن دستها و رفع آلودگيها دانسته شود قابل توجيه خواهد بود . مقصود از بكّر صبح زود غسل كردن است و منظور از ابتكر سحرگاه به مسجد رفتن است ، و مراد از دنا نزديك منبر نشستن و معناى أنصت به خطبه گوش فرا دادن است . در برخى اخبار آمده است : « هر گاه خداوند به بنده‌اى كه در نماز است نظر افكند همهء كسانى را كه در پشت سر اويند مىآمرزد . » غزّالى مىگويد : كسى كه به منظور ايثار و اظهار حسن خلق در صف عقب‌تر بايستد باكى نيست و در اين گونه موارد است كه گفته مىشود : الأعمال بالنيّات . مىگويم : همچنين است اگر نيّتش اين باشد كه فضيلت صف اوّل را به ديگرى كه فاضلتر است واگذارد . 8 - در آن هنگام كه امام براى ايراد خطبه بيرون مىرود بايد نمازگزار نمازش را قطع كند ( 1 )

--> ( 66 ) مستدرك حاكم ، ج 1 ، ص 282 ، 283 . ( 67 ) سنن نسائى ، ج 3 ، ص 95 ؛ سنن ابن ماجه ، شماره 1087 . يعنى هر كس همسرش را به غسل وادارد و سحرگاه غسل كند و در همان هنگام به مسجد رود و نزديك منبر نشيند و به خطبه گوش فرا دهد ، به هر گامى كه برمىدارد اجر عبادت يك سال از روزه و نماز آن به او داده مىشود .