وَ مُسْتَوْدَعٌ » « 1 » و مقصود از اين آيه آن است كه مذكور شد از ثابت بودن ايمان نزد بعضى و به امانت بودن نزد بعضى ديگر « 2 » . و از جابر بن عبداللَّه انصارى روايت است كه : چون خداى عزّ وجلّ اين آيه را بر پيغمبر نازل ساخت كه : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ » « 3 » گفتم : يا رسول اللَّه ! خدا و رسول را « 4 » مىشناسم ، امّا أولو الأمرى كه طاعت آنها مقرون به طاعت شماست كيستند ؟ آن حضرت فرمودند كه : اى جابر ! آنها جانشينان منند و پيشوايان مسلمانانند « 5 » بعد از من ، اوّل ايشان على بن ابى طالب است و بعد از آن حسن و بعد از آن حسين و بعد از آن على بن الحسين « 6 » . و ديگر محمّد بن على است كه در تورات مشهور است به باقر و زود باشد كه - اى جابر - ادراك زمان او بكنى ، پس هرگاه « 7 » به او برخورى سلام مرا به وى برسان . و بعد از آن صادق « 8 » جعفر بن محمّد و بعد از آن موسى بن جعفر ، پس على بن موسى ، پس محمّد بن على ، پس على بن محمّد و ديگر حسن بن على و بعد از آن هم نام و هم كنيتِ من كه حجّت خداى عزّ وجلّ خواهد بود در روى زمين و باقى گذاشتهء خداست در ميان بندگان ولد حسن بن على . و آن است آن كسى كه فتح خواهد نمود « 9 » خداى تعالى بر دست او مشرق و مغرب را . و آن است آن كسى كه از شيعيان و دوستداران خود غايب خواهد شد غايب شدنى كه ثابت نخواهد ماند بر امامت او در آن « 10 » غيبت مگر كسى كه خداى عزّ وجلّ [ m . a 21 ] دل او را گشاده ساخته باشد از براى قبول ايمان .

--> ( 1 ) . انعام : 98 . ( 2 ) . الكافي 1 : 7 - 8 ديباجهء كتاب . و نيز نگر به همان كتاب 2 : 418 ح 4 . ( 3 ) . نساء : 59 . ( 4 ) . s - را . ( 5 ) . مسلمانانند / s مسلمانند . ( 6 ) . m - و بعد از آن على بن الحسين . ( 7 ) . s a + كه . ( 8 ) . s - صادق . ( 9 ) . نمود / a نموده . ( 10 ) . او در آن / m آن در .