حضرت « 1 » امام محمّد باقر عليه السلام فرمودند : خداى عزّ وجلّ حكم كرده حكمِ واجبى كه سلب ننمايد نعمتى را كه به « 2 » بنده داده مگر آنكه گناهى كرده باشد كه به آن مستحقّ عقوبت شده باشد « 3 » . و فرمودند : هيچ چيز فسادش بر دل بيش از گناه نيست ، به درستى كه دل مرتكب گناه مىشود و هميشه بر آن حالت مىباشد تا غالب مىشود بر دل و بالاى آن پايين مىشود « 4 » . و فرمودند : به درستى كه بنده گناهى مىكند پس روزى از وى دور مىگردد « 5 » . و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند : آگاه باش هيچ رگى مضطرب نمىشود و هيچ كس به سَر در نمىآيد و دردِ سر نمىكند و مرضى به هم نمىرساند مگر به سبب گناهى . و اين است كه « 6 » در قرآن مجيد واقع شده : « وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ » « 7 » يعنى آنچه به شما مىرسد از مصيبت به سبب گناهى است كه خود كرده‌ايد و از بسيارى از گناهانْ خداى عزّ وجلّ عفو مىكند . و آن حضرت فرمودند : آنچه را خداى عزّ وجلّ عفو مىكند بيش از آن است كه مؤاخذه به آن مىكند « 8 » . و « 9 » فرمودند « 10 » : مردى گناهى مىكند و از نماز شب محروم مىشود . و تأثير عمل بد در صاحبش زودتر از تأثير كارد است در گوشت « 11 » .

--> ( 1 ) . حضرت / a s و حضرت . ( 2 ) . s - به . ( 3 ) . الكافي 2 : 273 ح 22 . تفسير العيّاشي 2 : 206 ح 19 با اندكى تفاوت . ( 4 ) . الكافي 2 : 268 ح 1 . أمالي الصدوق : 481 ح 9 . ( 5 ) . الكافي 2 : 270 ح 8 . ( 6 ) . s - كه . ( 7 ) . شورى : 30 . ( 8 ) . الكافي 2 : 269 ح 3 . مكارم الأخلاق : 357 . ( 9 ) . a - و . ( 10 ) . a s + كه . ( 11 ) . المحاسن 1 : 115 ح 119 . الكافي 2 : 272 ح 16 .