و فرمودند : خداى عزّ وجلّ مىفرمايند : هرگاه بنده خواهش خود را بر طاعت من اختيار نمايد ادنى كارى كه با وى مىكنم آن است كه از لذّت مناجاتِ خود او را محروم مىسازم . و فرمودند : هركه « 1 » قصد گناهى بكند « 2 » بايد كه نكند ؛ زيرا كه بسيار مىباشد كه بنده‌اى گناهى مىكند و خداى عزّ وجلّ او « 3 » را مىبيند و مىگويد : به عزّت و جلال خودم قسم كه هرگز بعد از اين تو را نخواهم آمرزيد « 4 » . و حضرت امام موسى كاظم عليه السلام فرمودند : بر خداى عزّ وجلّ لازم است كه هرگاه در خانه‌اى معصيتى بشود آن را خراب سازد تا آفتاب بر آن بتابد و آن را پاك گرداند « 5 » . و حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمودند : به درستى كه بنده‌اى به سبب يك گناهى صد سال محبوس مىشود و نظر مىكند به ازواج خود كه در بهشت تنعّم مىكنند « 6 » . و شخصى درحضور حضرت أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه گفت : « اسْتَغْفِرِ اللَّهَ » . آن حضرت فرمودند : مادرت بر تو بگريد ! آيا مىدانى استغفار كدام است ؟ به درستى كه استغفار مرتبهء مقرّبان است و شش معنا دارد : اوّل : پشيمان شدن بر گذشته . دوم : هميشه عزم داشتن بر ترك عود [ m . b 135 ] به آن . سيُم : ادا كردن به مردمان حقّهاى ايشان را تا ملاقات كنى با خدا در حالتى كه ساده باشى و هيچ گناهى بر تو باقى « 7 » نمانده باشد . چهارم : قصد كردن به اداى هر واجبى كه ضايع ساخته باشى و اداى حقّ آن بنمايى .

--> ( 1 ) . هركه / a هرگاه . ( 2 ) . بكند / a s مىكند . ( 3 ) . او / s a آن . ( 4 ) . الكافي 2 : 272 ح 17 . ( 5 ) . الكافي 2 : 272 ح 18 . ( 6 ) . الكافي 2 : 272 ح 19 . ( 7 ) . a - باقى .