و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند كه : خداى عزّ وجلّ مىفرمايد : هيچ چيز نيست مگر آنكه غير خود را موكّل بر قبض آن نموده‌ام مگر صدقه كه به دست خود آن را مىگيرم به مرتبه‌اى كه مردى يا زنى خرمايى يا نصف خرمايى « 1 » تصدّق مىكند و من آن را تربيت مىنمايم مانند آدمى كه طفل خود را تربيت مىنمايد . و صاحب صدقه در قيامت با من ملاقات خواهد نمود و صدقهء آن مانند كوه احد و عظيم‌تر خواهد بود « 2 » . و ديگر سزاوار آن است كه التماس دعا از اخذ نمايندهء صدقه بنمايد زيرا كه دعاى آن در حقّ وى مستجاب مىشود . و ديگر سزاوار آن است كه به كسى عطا كند كه ثواب عطا به آن بيشتر باشد ؛ به اينكه پرهيزكار و دانشمند و راستگو باشد و نعمت را از خدا داند و احتياج خود را پنهان دارد و ممنوع باشد از روزى در راه خدا و محبوس باشد در راه آخرت به مرضى و عيال بسيار يا « 3 » تنگى معيشت يا « 4 » اصلاح قلب يا سببى از اسباب ، امّا بايد كه شأن اهل علم و ايمان را از زكات واجبى و تصدّقات بلند گرداند زيرا كه اينها از كثافتهاى مالهاست . در حديث وارد شده : آيا احدى از شما دوست مىدارد كه دست خود را بشويد بعد از آن آبِ دست بر « 5 » برادر مؤمن بريزد ؟ ! به درستى كه كثافت گناهان عظيم‌تر از كثافت بدن است « 6 » . پس بايد كه وسيع گرداند احوال اهل علم و ايمان را به هديه‌ها و صله‌ها . و ديگر سزاوار آن است كه ابتدا كند به عيال و بعد از آن به خويشانِ نزديك و بعد از

--> ( 1 ) . a s - يا نصف خرمايى . ( 2 ) . الكافي 4 : 47 ح 6 . تهذيب الأحكام 4 : 109 ح 51 . عدّة الداعي : 60 . ( 3 ) . يا / a s m با . ( 4 ) . يا / a با . ( 5 ) . دست بر / a بر دست . ( 6 ) . التفسير امام عسكرى عليه السلام : 79 ضمن ح 40 .