آنكه گناهان را فراموش كردن عظيم‌ترين عقوبتهاى خداست در دار دنيا و بيشترين عقوبتهاست در آخرت . و مادام كه بنده مشغول باشد به طاعت خدا و معرفت عيبهاى نفس و ترك چيزى كه در دين نقص است از آفتها دور خواهد بود و در بحر رحمت خدا خوض نموده به گوهرهاى يگانه از حكمت و ظهور معارف بهره‌مند خواهد گرديد « 1 » . و مادام كه گناهان را فراموش كرده به عيبهاى خود جاهل باشد و به حول و قوّت خود اعتماد نمايد هرگز رستگار نخواهد شد « 2 » . فصل [ چيزى كه در هنگام دخول مسجد بايد در دل حاضر كرد ] در « 3 » مصباح الشَّريعة از حضرت امام جعفر صادق سلام اللَّه عليه روايت شده كه : هرگاه به درِ مسجد رسى « 4 » بدان كه پادشاه عظيم الشَّأنى را « 5 » قصد كرده‌اى و گام بر بساط او نمىگذارند مگر پاكيزگان و رخصت همنشينى نيافته‌اند مگر صدّيقان . و بترس از وارد شدن بر بساط خدمت او مانند ترسى كه از پادشاه مىدارى ، از براى آنكه « 6 » اگر غافل شوى خطر آن عظيم است . و بدان كه خداى عزّ وجلّ قادر است بر هرچه خواهد از عدل با تو كردن و احسان به تو نمودن . و هرگاه با تو مهربانى نمايد به فضل و رحمت خود اندك طاعتى را از تو قبول مىكند و ثواب بسيارى به تو عطا مىنمايد . و « 7 » اگر از راه عدل به استحقاقى « 8 » كه دارد از تو مطالبه به صدق و اخلاص نمايد تو را محجوب مىسازد و ردّ طاعت تو مىكند اگرچه بسيار باشد ، و آن خدايى است كه هرچه خواهد مىكند .

--> ( 1 ) . گرديد / a بوديد . ( 2 ) . مصباح الشريعة : 30 باب 13 . ( 3 ) . در / s و در . ( 4 ) . رسى / a برسى . ( 5 ) . s - را . ( 6 ) . s - آنكه . ( 7 ) . a - و . ( 8 ) . استحقاقى / a استحقاق .