و اعتراف كن به عجز و تقصير و پريشانى خود در برابر او از براى آنكه متوجّه عبادت او و انس به آن شده‌اى و اسرار خود را بر وى عرض كن . و بايد كه بدانى كه پنهانها و ظاهرهاى مردم بر وى پنهان نيست . و در برابر از پريشانترين بندگان باش . و خالى گردان دل را از هر شغلى كه تو را از خدا دور گرداند ؛ زيرا كه خداى عزّ وجلّ قبول نمىكند مگر آنچه پاكتر و خالص‌تر باشد . و ملاحظه كن كه از چه ديوانى اسم تو بيرون خواهد آمد . و اگر از حلاوت مناجات خدا و لذّت خطاب با او چيزى چشيده‌اى و از جام رحمت و كرامت او از اقبال به تو كردن و اجابت دعاى تو نمودن آبى نوشيده‌اى و قابل خدمت « 1 » او گرديده‌اى داخلِ درگاه او شو كه مرخص و در امانى ، و الّا بايست مانند ايستادن كسى كه مضطرّ باشد و اسباب تدبير منقطع و دست آرزو كوتاه و عمر به سر آمده باشد . و هرگاه خداى عزّ وجلّ بداند از باطن تو كه به صدق پناه به او برده‌اى البتّه به ديدهء شفقت و رحمت و مهربانى نظر به جانب تو مىكند و توفيق مىدهد تو را به هرچه دوست مىدارد و به آن خوشنود مىباشد ؛ از براى آنكه خداى عزّ وجلّ كريم است و دوست مىدارد كه كرم نمايد به « 2 » بندگانى كه به آن مضطرّند و از براى رضاى آن بر درِ او سوخته و برشته شده‌اند ، خداى عزّ وجلّ « 3 » فرموده : « أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ » « 4 » يعنى آيا كسى هست كه اجابت دعاى مضطرّ را بكند به غير از خدا « 5 » ؟ فصل [ استقبال قبله در نماز ] و امّا استقبال قبله عبارت است [ m . b 104 ] از گردانيدن ظاهرِ روى از جميع جهات به جهتى كه خانهء خداست ، آيا چنان مىدانى كه گردانيدن دل از جميع امور به

--> ( 1 ) . خدمت / s چه هست ! ( 2 ) . به / a و . ( 3 ) . a - عزّ وجلّ . ( 4 ) . نمل : 62 . ( 5 ) . مصباح الشريعة : 130 باب 61 .