پس اصل سفر خالى از ثوابى نيست ، بلى اگر تجارت از براى « 1 » جمع مال و ذخيره كردن باشد بدون احتياج به مال دور نيست كه اين وجه گفته شود . و هم‌چنين از اخلاص بيرون نمىرود اگر ضَمّ شود به قصد حجّ قصد شكفتگى و وحشت از اهل داشتن هرگاه كه « 2 » ضميمهء مستقلّ نباشد . و مثل اين است هرگاه ضَمّ شود به نيّت روزه « 3 » پرهيز كردن و به « 4 » نيّت وضو قصد خنك شدن و به نيّت آزاد كردن قصد دفع بدخويى بنده و خلاصى از خرج آن و غير اين « 5 » از ضميمه‌ها هرگاه « 6 » ضميمه‌ها مستقلّ نباشند . و امّا آنچه از انواع ريا و غير ريا ضرر به اخلاص نمىرساند بحث در آن در باب ريا و كبر گذشت و اعادهء آنها وجهى ندارد . فصل [ كليد اخلاص قبول و رضاست ] در مصباح الشَّريعة از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده كه فرمودند : اخلاص جمع مىكند عملهاى فاضل را . و اخلاص معنايى است ؛ كليد او قبول است و آنچه حكم به وقوع آن مىكند رضاست ، پس هركه خداى عزّ وجلّ قبول عمل او را بكند و از آن راضى باشد « 7 » صاحب اخلاص خواهد بود اگرچه عمل او كم باشد . و هركه خدا « 8 » قبول عمل او را نكند صاحب اخلاص نخواهد بود اگرچه عمل او بسيار باشد . و « 9 » اين را از قلّت عبادت آدم و كثرت عبادت ابليس مىتوان فهميد . و علامت قبول وجود استقامت است و اين به آن مىشود كه تمامى محبوبها را « 10 » واگذارد و علم به هر حركت و سكونى روزى او شده باشد .

--> ( 1 ) . s a - براى . ( 2 ) . a - كه . ( 3 ) . s a + قصد . ( 4 ) . a - به . ( 5 ) . اين / s a آن . ( 6 ) . s + كه . ( 7 ) . a + و . ( 8 ) . a s + ى عزّ وجلّ . ( 9 ) . a s - و . ( 10 ) . m - را .