به خدا و امّيد به آن داشتن و خوش خُلق بودن و از غيبت مؤمنان خود را بازداشتن . و « 1 » به حقّ آن خدايى كه به غير آن خدايى نيست كه بعد از توبه و استغفار خداى عزّ وجلّ هيچ بنده‌اى را عذاب نمىكند مگر به بدگمانى به خدا و به قاصر بودن در « 2 » امّيدوارى و به بدخُلقى و غيبت مؤمنان كردن . و به حقّ آن خدايى كه به غير آن خدايى نيست هيچ بنده‌اى نيست كه ظنّ خوب به خدا داشته باشد مگر آنكه خداى عزّ وجلّ نزد ظنّ بندهء مؤمن باشد ؛ زيرا كه خداى كريم خيرها « 3 » در دست اوست و شرم مىكند كه بندهء مؤمن گمان خوب به آن داشته باشد و خداى عزّ وجلّ خلاف گمان و امّيد آن بنده را بجاى آورد ؛ پس گمان خوب به خدا ببريد و رغبت به خداى عزّ وجلّ نماييد « 4 » . و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند : حُسن ظنّ به خدا آن است كه امّيد نداشته باشيد مگر به خدا و نترسيد مگر از گناهان خود « 5 » . و طريق تحصيل رجا آن است كه متذكّر شود فضلهاى سابقى را كه خداى عزّ وجلّ بىواسطهء شفاعت كننده عطا نموده و ثواب عظيمى « 6 » را كه بدون استحقاق وعده كرده و نعمتهاى بسيارى را كه به غير سؤال در دنيا و آخرت انعام نموده ، و متذكّر شود سعتِ رحمت خدا را و سبقت گرفتن رحمت « 7 » بر غضب را . واخبارى كه در سعت رحمت وارد شده بيش از آن است كه توان شمرد و احتياجى به ذكر آن اخبار نيست ؛ زيرا كه محتاج به تحصيل رجا كسى است كه خوف با يأس بر وى غالب باشد و اين چنين كسى بسيار كم است . و جماعتى كه در معاصى فرو رفته‌اند

--> ( 1 ) . s a - و . ( 2 ) . در / s a درجهء . ( 3 ) . خيرها / a چيزها . ( 4 ) . الكافي 2 : 71 ح 2 . مشكاة الأنوار : 77 . ( 5 ) . الكافي 2 : 72 ح 4 . ( 6 ) . عظيمى / a عظيم . ( 7 ) . s - خدا را . . . رحمت .