هيئتها شد و همگىِ بلاها « 1 » از وى زايل شد و مصاحب عيسى گرديده با آن حضرت عبادت مىكرد « 2 » . فصل [ در رضا و اينكه دعا نقيض رضا نيست ] بدان كه دعا نقيض رضا نيست و هم‌چنين كراهت از معاصى و اهل معصيت داشتن و قطع اسباب معصيت نمودن و سعى در ازالهء آن كردن به امر به معروف و نهى از منكر مخالف رضا نيست . و در اين باب جمعى از اهل بطالت و غرور غلط كردند و گمان كرده‌اند كه معصيتها و فسقها و كفر از تقديرات الهى است و رضا به آن واجب است ! و اين غلط از راه جهل به تأويل و غفلت از اسرار شرع ناشى شده . و دعا كردن چيزى است كه ما مأمور به آن شده‌ايم و انبيا و ائمّه سلام اللَّه عليهم با آنكه در اعلى مقامات رضا بودند بسيار دعا مىكردند . و خداى عزّ وجلّ [ m . b 71 ] در قرآن مجيد بعضى از بندگان را « 3 » به اين مدح كرده كه : « يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً » « 4 » يعنى مىخوانند ما را از راه رغبت به ثواب و ترس از عقاب . و نيز فرموده : « ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ » « 5 » يعنى بخوانيد مرا تا اجابت دعاى شما بكنم . و امّا انكار معصيت نمودن و كراهت از آن داشتن چيزى است كه خداى عزّ وجلّ بندگان را به آن امر كرده و مذمّت ايشان كرده بر راضى به معصيت بودن چنانچه فرموده : « رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ اطْمَأَنُّوا بِها » « 6 » يعنى راضى به زندگى دنيا شده به آن مطمئن شده‌اند . و نيز فرموده : « رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوالِفِ وَ طُبِعَ عَلى قُلُوبِهِمْ » « 7 » يعنى راضى شده‌اند

--> ( 1 ) . a s - بلاها . ( 2 ) . مسكّن الفؤاد : 87 . ( 3 ) . a - را . ( 4 ) . انبياء : 90 . ( 5 ) . غافر : 60 . ( 6 ) . يونس : 7 . ( 7 ) . توبه : 87 .