خصلتْ همه در محبّت دنيا داشتن جمع است . و از اين راه است كه انبيا و علما گفته‌اند : محبّت دنيا اصل هر گناهى است . و دنيا دو دنياست : يكى آن است كه بنده را به آخرت مىرساند . و ديگرى ملعون و از رحمت خدا دور است « 1 » . و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت است كه به جابر فرمودند : اى جابر ! هركه دين خدا در نهايت صفا و پاكيزگى داخل دلِ آن شود دل آن از غير خدا باز مىماند . اى جابر ! دنيا چيست و چه چيز تواند بود ؟ آيا « 2 » دنيا چيزى هست مگر طعامى كه بخورى يا جامه‌اى كه بپوشى يا زنى كه با وى نزديكى كنى ؟ اى جابر ! مؤمنان به بودن در دنيا مطمئن نمىباشند و ايمن نمىباشند كه چگونه وارد آخرت خواهند شد . اى جابر ! آخرت جاى آرام است و دنيا جاى فانى و زايل شدن است ، امّا اهل دنيا اهل غفلتند و مؤمنانِ دانشمند اهل فكرت و عبرتند « 3 » ، آنچه به گوش از خوشى دنيا شنيده‌اند « 4 » منشأ ناشنوايى ذكر خدا نشده و آنچه به چشم از زينت دنيا ديده‌اند باعث نابينايى ايشان از ذكر خدا نشده ، بنابر اين به ثواب آخرت فايز و بهره‌مند شده‌اند چنانچه به علم بهره‌مند شده‌اند « 5 » . و از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمودند : هرگاه خداى عزّ وجلّ ارادهء خير به « 6 » بنده‌اى نمود او را در دنيا زاهد و بىرغبت مىگرداند و دانشمند مىسازد او را در دين و عيبهاى دنيا را به او مىنمايد ، و هركه اين هر سه روزىِ او شود تمامى خيرات دنيا و آخرت روزىِ آن شده « 7 » .

--> ( 1 ) . الكافي 2 : 130 ح 11 . مشكاة الأنوار : 465 . ( 2 ) . a s + در . ( 3 ) . عبرتند / a s غيرتند و . ( 4 ) . اند / s a از . ( 5 ) . الكافي 2 : 132 ح 16 . و با تفاوتهايى در كشف الغمّة 2 : 333 . ( 6 ) . a - به . ( 7 ) . الكافي 2 : 130 ضمن ح 10 . مشكاة الأنوار : 206 .