الفيض الكاشاني
228
ترجمة الحقائق ( فارسى )
ايشان كند مىگويد كه : آن قوم بيمارند ! و حال آنكه مرضى ندارند ، يا آنكه مىگويد « 1 » كه : عقل ايشان پريشان شده ! بلى « 2 » پريشان شدهاند از ترس امر عظيمى كه آتش جهنّم باشد و آنچه در جهنّم است از انواع عذابها « 3 » . و از حضرت امام زين العابدين عليه السلام پرسيدند كه : چه عملى « 4 » نزد خدا بهتر است ؟ فرمودند : هيچ عملى بعد از [ m . b 53 ] معرفتِ خدا و رسول بهتر از دشمن داشتن دنيا نيست و اين را شعبههاى بسيار است . و همچنين معاصى را شعبههاى بسيار است . و اوّل چيزى كه نافرمانى خداى عزّ وجلّ « 5 » به آن شد كبر است و آن معصيت شيطان است هنگامى كه ابا و استكبار از سجدهء آدم نمود « 6 » و كافر گرديد . و ديگر حرص است و آن معصيت آدم و حوّاست هنگامى كه خداى عزّ وجلّ به ايشان گفت : از هر ميوهاى كه در بهشت است بخوريد و نزديك آن درختِ مخصوص مشويد كه از جملهء ظالمان خواهيد بود . پس تناول نمودند از درختِ مخصوص با آنكه محتاج به آن نبودند و اين خُلق در ذرّيّت آنها تا روز « 7 » قيامت باقى ماند . و اين از براى آن است كه بيشتر چيزهايى كه فرزند آدم طلب مىكند چيزى مىباشد كه به آن محتاج نمىباشد . و ديگر حسد است و آن معصيت فرزندِ آدم قابيل است كه حسد بر برادرش هابيل نمود و او را كشت . و از اينها به هم مىرسد محبّت زنان و محبّت دنيا و محبّت رياست و محبّت راحت و محبّت سخنورى و محبّت بلند مرتبه بودن و مال بسيار داشتن ، و اين هفت
--> ( 1 ) . مىگويد / a s مىگويند . ( 2 ) . a s - پريشان شده بلى . ( 3 ) . الكافي 2 : 131 ح 15 . ( 4 ) . عملى / a s عمل است . ( 5 ) . a - ى عزّ وجلّ . ( 6 ) . نمود / a نموده . ( 7 ) . s - ذرّيّت آنها تا روز . a غربت !