خواجه نصير الدين الطوسي

408

اخلاق محتشمى ( فارسى )

ترجمه : در صفت مؤمنان ميفرمايد كه ايشانند كه عاقبت نيك يافته‌اند در آخرت و دنيا ، يعنى ثنا و ثواب . ( 20 ) السّعيد من نظر و حذر ، و الشّقىّ من خاطر و غرّر . ترجمه : سعيد كسى بود كه نظر كند و حذر كند ، و بدبخت كسى بود كه خود را در هلاك افكند . من كلام الحكماء و الدعاة ( 21 ) السّعادة مقرونة بالعقل ، فمن رزق العقل دلّه على اسباب السّعادة ، و من رزق السّعادة لم يبق له غاية يطلبها ، لانّ السّعادة غاية كلّ مطلوب . ترجمه : سعادت مقرون باشد بعقل ، پس هر كه او را عقل داده‌اند او را بر اسباب سعادت دلالت مىكند ، و هر كرا سعادت داده‌اند هيچ غايت نمانده باشد كه او را طلب بايد كرد ، چه سعادت غايت همهء مطالب باشد . ( 22 ) سئل حكيم ، أىّ النّاس اولى بالسّعادة ؟ فقال : اقلّهم ذنوبا . و قيل : من اقلّ ذنوبهم ؟ قال : اقومهم بامر اللّه على دينه الحقّ ، و ابعدهم من امر الشّيطان . ترجمه : از بزرگى پرسيدند كه : از مردمان كيستند كه او بسعادت اولىتر است ؟ گفت : كسى كه گناه او كمتر است . گفتند : گناه كه كمتر است ؟ گفت كسى كه بفرمان خدا بر دين حق راست بايستاده باشد ، و از فرمان ديو دور تر بود .