خواجه نصير الدين الطوسي

335

اخلاق محتشمى ( فارسى )

قوت ده ؛ و اگر ختم كار او بر سعادت شهادت خواهد بود ، بعد از آن كن كه دشمن را بقتل نيست كرده باشد ! ( 22 ) امر اللّه بالثّبات عند اللّقاء ، و الصّبر ، و الطّاعة لولىّ الامر ، و ترك التّنازع و ذكر اللّه . و وعد من فعل ذلك ان يكون معه ، و من كان معه فلا غالب له . ترجمه : خدا بثبات فرمود در جنگ ، و صبر و طاعت خداوندگار ، و ترك تنازع ، و ياد خدا كردن . و وعده داد كسى را كه چنين كند بدانكه خدا با او باشد ، و هر كه خدا با او بود برو غلبه نكنند . ( 23 ) تثبّتوا ! تسلموا . و لا تعجلوا ! فتندموا . ترجمه : ثبات نماييد ! تا سلامت يابيد . و تعجيل مكنيد ! كه پشيمان شويد . ( 24 ) انواع الشّجاعة خمسة : سبعيّة ، كمن اقدم لثوران غضبه ؛ و بهيميّة ، كمن اقدم فى طلب مشتهاه ؛ و تجربيّة ، كمن حارب مرارا ، فظفر ، فاقدم وثوقا بالظّفر ؛ و جهاديّة ، كمن اقدم ذبّا عن الدّين ؛ و حكميّة ، و هى ما يكون على الوجه الّذى ينبغى ، متوسّطا بين طرفى الافراط و التّفريط . ترجمه : انواع شجاعت پنجست : سبعى ، چنان كه كسى در جوشش غضب اقدام نمايد ؛ و بهيمى ؛ چنان كه كسى در طلب شهوت اقدام كند ؛ و تجربى چنان كه كسى بارها تجربه كرده باشد ، و ظفر يافته ، پس اعتماد كند بر آن ، و اقدام كند ؛ و جهادى ، چنان كه كسى به جهت دفع دشمنان از دين اقدام كند ؛ و حكمى ، و آن چنان بود كه بر وجهى كه بايد اقدام كند ، نه آميختهء بتهور ، و نه مايل ببددلى ، بل ميان هردو .