( 5 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ! لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ ! ترجمه : اى مومنان ! مالهاى خود بباطل با يكديگر مخوريد ! ( 6 ) وَ ما أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ ، فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ زِينَتُها . وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى ، أَ فَلا تَعْقِلُونَ ؟ ! ترجمه : آنچه بشما داده‌اند ، از متاع حيات دنيا و آرايش اين جهانى است ؛ و آنچه بنزديك خدا است بهتر و پاكيزه‌تر ، اگر عقل داريد ! ( 7 ) حبّ المال و الشّرف ينبتان النفاق ، كما ينبت الماء البقل . ترجمه : دوستى مال و جاه نفاق روياند ، چنان كه آب تره روياند . ( 8 ) ما ذئبان ضاريان فى زريبة غنم ، باسرع فسادا ، من حبّ المال و الشّرف فى دين المرء المسلم « 1 » . ترجمه : هيچ دو گرگ آغالنده ،

--> ( 1 ) - اين دو حديث نبوى در مجموعهء ورام ص 140 آمده است حديث دوم در صحيح ترمذى پايان ابواب الزهد ( 9 : 222 چاپ 1353 ) و سنن دارمى 21 رقاق ( 2 : 304 چاپ 1349 ) و مسند احمد بن حنبل ( 3 : 456 و 460 چاپ 1313 ) چنين آمده : « قال رسول اللّه ص : ما ذئبان جائعان ارسلا فى غنم افسد ( بافسد ) لها من حرص المرء على المال و الشرف لدنيه » . غزالى در احياء العلوم ربع المهلكات كتاب ذم البخل و ذم حب المال ( 3 : 226 چاپ 1358 ) چنين ياد نمود : « و قال ص : ما ذئبان ضاريان ارسلا فى زريبة غنم باكثر فسادا فيها من حب الشرف و المال و الجاه فى دين الرجل المسلم » محشى احياء در اينجا مىنويسد كه اين حديث را نسائى و طبرانى و بزاز هم آورده‌اند . دميرى در حيوة الحيوان در كلمه ذئب چنين روايت نمود كه « روى ابن ماجة و البيهقى عن كعب بن مالك و قال حديث صحيح حسن ان النبى ص قال : ما ذئبان جائعان ارسلا فى زريبة غنم بافسد لها من حرص الرجل على المال و الشرف لدينه » ( بقيهء پاورقى در صفحه بعد ) ( بقيه پاورقى صفحهء پيش ) مجلسى در بحار جلد 17 باب 4 ( ص 34 ) از پندها كه پيامبر باباذر داده است اين را برشمرد : « يا اباذر حب المال و الشرف اذهب لدين الرجل من ذئبين ضاريين فى زربة الغنم فاغارا فيها حتى اصبحا فما ذا ابقيا منها » ( نيز سفينة البحار قمى 1 : 478 ) . در روضة الواعظين ص 351 و رجال كشى ص 313 و آثار الوزراء عقيلى ص 227 از نامهء غزالى بنظام الدين احمد ( مكاتيب غزالى ص 42 ) و در باب چهارم مقالهء سوم حقائق ملا محسن فيض كاشانى ( ص 64 چاپ سنگى 1299 ) نيز ديده مىشود . خواجه رشيد در جامع التواريخ ( سرگذشت صباحيان ص 151 چاپ نگارنده ) هم آن را آورد . زريبه و زربه آغل گوسفند را گويند .