خواجه نصير الدين الطوسي

152

اخلاق محتشمى ( فارسى )

ترجمه : دنيا شيرين و سبز است ، بامداد تازه باشد و شبانگاه زشت ، شهوات و آمال گرد او درآمده ، بفريب آراسته ، چون جايى ازو خوش و شيرين آيد جايى تلخ و بدگوار و هلاك كننده . سلطنت او نوبت نوبت است ، و عيش او تيره ، و آب خوش او شور ، و شيرين او تلخ ، و غذاء او زهر ، و رسنهاى او پوسيده ، ملكش ربوده ، عزش غلبه كرده ، همسايهء او غارت كرده . ( 28 ) الدّهر يومان : يوم لك ، و يوم عليك . فاذا كان لك فلا تبطر ، و اذا كان عليك فاصبر . ترجمه : روزگار دو روز است : روزى تو را ، و روزى بر تو . چون تو را باشد بطر مشو ! يعنى : گرفته . و چون بر تو باشد صبر كن ! ( 29 ) [ من ] الدّنيا كلّها بدّ ، الّا ما سدّ جوعة ، او ستر عورة . ترجمه : از همهء دنيا گزير است ، الا آنچه گرسنگى بنشاند و عورت بپوشد . ( 30 ) اهل الدّنيا كركب يساربهم و هم نيام . ترجمه : مردمان در دنيا شترسواران‌اند كه ايشان را مىبرند و ايشان خفته‌اند . ( 31 ) المرء ما عاش فى تكذيب ، و طول الحيوة له تعذيب . ترجمه : مردم تا زنده است در تكذيب اجل است ، و درازى عمر او را عذاب است . ( 32 ) و انزع من قلبى حبّ دنيا دنيّة ، تنهى عمّا عندك ، و تصدّ عن ابتغاء الوسيلة اليك ، و تذهل عن التّقرّب منك « 1 » . ترجمه : خدايا از دل

--> ( 1 ) - صحيفهء كامله ( دعاؤه فى يوم عرفه 267 ) .