خواجه نصير الدين الطوسي

130

اخلاق محتشمى ( فارسى )

( 18 ) لن يفوز بالخير الّا عامله ، و لا يجزى جزاء السوء الّا فاعله . تمام الاخلاص تجنّب المعاصى . ترجمه : بخير ظفر نيابد الا عامل خير ، و جزاى بد ندهد مگر فاعل بدى را . و اخلاص دورى از گناهها بود . ( 19 ) اعقل الخير اذا سمعته عقل رعاية ، لا عقل رواية ؛ فانّ رواة العلم كثير ، و رعاته قليل . ترجمه : خير را بدان چون بشنوى ، دانستن نگاه داشتن ، نه دانستن روايت كردن و باز گفتن ؛ كه راويان علم بسيارند ، و نگاه دارندگان اندك . ( 20 ) ما ظفر من ظفر بالاثم و الحوب . و كلّ غالب بالشّر فهو مغلوب . ترجمه : ظفر نيافت كسى كه ظفر يافت بگناه و بزه . و هر غالبى كه بشر غلبه كند در حقيقت مغلوب باشد . ( 21 ) اخّر الشّرّ ! فانّك اذا شئت استعجلته . الشّرّ جامع لمساوى العيوب . ترجمه : يدى باز پس افكن كه هرگاه خواهى فرا پيش توان داشت . شر مجمع همهء عيبها و خصلتهاى تباه بود . ( 22 ) ايّاكم و محقّرات الذّنوب ، فانّ الصّغير منها يدعوا الى الكبير . ترجمه : از گناههاى حقير و خورد بپرهيزيد ، كه گناه خورد بر گناه بزرگ [ وا ] دارد . ( 23 ) اذا رأيت فى رجل خلّة رائعة من خير او شرّ فانتظر