فإنّ الجزء يعجز عن الاحاطة بالكلّ ، و ليس العجب أيضا من الشوق الدّائم مع العجز القائم . ترجمه : مىپندارم كه كسى بر سرّ اين عالم و غيب آنچه در اوست واقف نشود ، و اين عجب نيست زيرا كه جزو بكل محيط نتواند شد ، پس عجب نيست ، عجب اين شوق دايم است با قيام عجز . ( 35 ) سبحان من لم يجعل لخلقه سبيلا الى معرفته الّا بالعجز عن معرفته . ترجمه : پاكا خدائى كه خلق را بمعرفت خود راهى نداده است جز بعجز از معرفت او . ( 36 ) ما اعجب ما دفع اليه طالب الحكمة : الشوق الى الاوّل يدلّه على البحث ، و البحث عنه يعجزه عن الادراك . ترجمه : چه عجب حالتيست كه طالب حكمت را افتاده است : شوق او بمبدء اول او را بر بحث دلالت مىكند ، و بحث ازو او را از ادراك عاجز ميگرداند . ( 37 ) هو الّذى عشقه العقل ، و بفضل عشق العقل تهالكت النّفس ، و بفضل هذا التهالك حبّ الطّبيعة ، و بسريان هذه القوّة حيّيت الاشياء و انتظمت و دامت و خلّدت ، فهل لهذا الجود غاية ، او هل لهذا الاحسان نهاية ! ترجمه : اوست آنكس كه عقل بر او عاشق شد ، و از فضل عشق عقل اندوه شوق نفس پديد آمد ، و از فضل اندوه نفس مهربانى طبيعت ، و بسريان اين قوه همه چيزها زنده و منتظم [ و ] جاويد و دايم شد ، پس اين جود را غايتى و اين احسان را نهايتى تواند بود !