فصل 12 [ بيع حيوان ] بدان كه هرگاه كسى حيوانى را بفروشد و آن حيوان در ظرف سه روز كه ايّام خيار است بميرد مال بايع محسوب مىشود و مشترى تن خواه را پس مىگيرد ، و هرگاه آن حيوان حمل داشته باشد حمل مال بايع است نه مشترى مگر در صورتى كه شرط كرده باشد على الأصحّ ، و جايز است نگاه كردن روى كنيزى كه ارادهء خريدن او را دارند ، بلكه جايز است نگاه كردن ساير مواضع حسن او سواى عورت . و مستحب است تغيير دادن اسم غلام و كنيز بعد از خريدن و قدرى شيرينى دادن به او كه بخورد ، و تصدّق دادن به قدر چهار درهم شرعى كه هر درهم به قدر دوازده نخود و نيم و يك عشر نخود مىباشد ، و مملوك على الأقوى مالك چيزى نمىشود . و نيز بدان كه هرگاه كسى كنيزى بالغه غير يائسه را بخواهد بفروشد پس اگر او را تصرّف و جماع نكرده باشد چيزى بر او لازم نيست ، و اگر با او مقاربت كرد بايد استبراء بكند به اين طريق كه يك حيض ببيند ، و اگر در ميان حيض باشد تمام شدن همان حيض كافى است على الأصحّ . و اگر در سن زنان حيض بين باشد و حيض نبيند ، چهل و پنج روز