يك صاع خرما مثلا . مبحث چهارم : در مقدار آن است ، و آن بنابر مشهور يك صاع است ، كه چهار مدّ است ، و نه رطل است به رطل عراقى ، و به حسب مثقال صيرفى ششصد و چهار ده مثقال و يك ربع مثقال است ، و بعضى فرموده‌اند كه اولى يك من و نيم تبريز است ، و بعضى اولىتر از آن يك من شاه دانسته‌اند و فتوى همان است كه گذشت . و بدان كه احوط آن است كه صاع را از يك جنس از اجناس مذكوره دهد ، نه آنكه نيم صاع جو و نيم صاع گندم بدهد ، مگر آنكه يكى از دونيم به قيمت نيم ديگر حساب كند . مبحث پنجم : در وقت اخراج آن است ، و در آن خلاف است ، و احوط بلكه خالى از قوت نيست تقديم آن بر طلوع فجر از روز عيد ، هر چند سبب وجوب آن دخول شب عيد است ، و همچنين خلاف است در آخر وقت آن ، و قول به امتداد آن تا وقت زوال و حرمت تأخير آن از زوال خالى از قوت نيست ، و بر تقدير تأخير أحوط دادن آن است بعد از زوال و عدم تأخير آن است از روز عيد . و احوط آن است كه بعد از زوال قصد صدقهء مردّدهء ما بين فطره و صدقه مطلقه نمايد ، نه قصد خصوص فطره ، و همچنين احوط تدارك آن است بعد از روز عيد به همان قصد مذكور ، و قصد تردّد بين قضا و اداء ، و اين در وقتى است كه فطره را قبل از زوال تعيين نكرده باشد و به كنار نگذاشته باشد . و اما اگر تعيين نموده و به كنارى گذاشته پس هر وقت كه او را مىدهد به قصد فطره واجبه مىدهد ، و فرقى نيست در تعيين ميان آنكه مقدار صاع را از اجناس فطره معين كند و به كنارى گذارد ، و ما بين قيمت كه