الشيخ الأنصاري

صيغ العقود 132

صيغ العقود و الإيقاعات ( و سه رساله رضاعيه ، زكات فطره ، مال ) ( فارسى )

و ظاهر اين است كه در صورت اطلاق حبس و عدم تقييد آن به مدت لازم نشود عقد ، پس اگر حبس كند بر زيد و تعيين مدت نكند وقتى را و بميرد شخص حابس ، عين محبوسه برمىگردد و ميراث مىشود ، يعنى لزومى نخواهد داشت مثل سكناى مطلقه ، پس حابس هر وقت بخواهد مىتواند رجوع كند . [ عقد صدقه ] و از جمله عقود لازمه صدقه است ، و آن عبارت است از تمليك عين به غير بدون عوض دنيوى و تبرعا ، و اين عقد نيز محتاج است به ايجاب و قبول ، پس شخص تصدّق دهنده در ايجاب لفظى بگويد به شخص گيرنده : « تصدّقت عليك أو على موكّلك بهذا قربة إلى اللّه » ، و گيرنده بگويد : « قبلت » و ايجاب و قبول فعلى نيز كافى است . بدان كه اين عقد لزوم و صحت نمىيابد مگر بعد از قبض به اذن و اقباض صدقه دهنده ، و قصد قربت نيز در آن معتبر است چنانچه در وقف گذشت ، و نيز بايد دانست كه حرام است صدقهء واجبه بر سادات مگر اينكه آن صدقه از امثال ايشان باشد ، يا اينكه ضرورت و اضطرار اقتضا نمايد گرفتن و خوردن آن را ، پس در اين صورت جايز است تصدق بر ايشان از باب اكل ميتة در حال مخمصه . [ عقد هبه ] و از جمله عقود هبه است ، و آن عبارت است از هر لفظى كه دلالت كند بر تمليك عين تبرّعا كه خالى از قصد قربت باشد ، و لا بد است از ايجاب و قبول و قبض ، و در قبض اذن واهب شرط است مثل وقف ، و