به موت قابض باطل مىشود . و أمّا در صورت عدم تقييد به مدّت چون عقد جايز است پس به موت هر يك باطل مىشود . بدان كه جايز نيست از براى ساكن اينكه ديگرى را در آن خانه جا دهد مگر به اذن مالك ، بلى كسانى كه با او مىباشند مثل اولاد و زوجه و خادم و مهمان و دابه و مانند اينها كه عادت ساكن است به اسكان آن ، جايز است كه با او باشند اگر چه مالك اذن ندهد ، و اگر مالك بفروشد مسكن را در اثناء مدت باطل نمىشود سكنى ، پس مشترى مالك منفعت آن مدت نخواهد بود . [ تحبيس ] بدان كه از جمله عقود لازمه تحبيس است ، و حكم آن نيز مثل سكنى است در اعتبار عقد و قبض و تقييد به مدت و عدم تقييد به آن ، و مثل وقف است در اعتبار قصد قربت و در خروج از ملكيّت مالك در صورت تقييد به دوام . پس اگر حبس كند كسى اسب يا عبد خودش را فى سبيل اللّه به جهت حمل و نقل حاج و زائرين ، يا جهت نقل آب به سوى مسجد و امثال اينها ، يا حبس كند آنها را بر زيد به جهت خدماتش و صيغه را جارى نمايد به اين طريق : « حبّست عبدى مثلا عليك مدّة حياتك قربة إلى اللّه » ، و زيد نيز قبول كند فورا به لفظ : « قبلت » و نحو آن ، و قبض نيز متحقق شود پس لازم مىشود اين عقد مادامىكه عين باقى است ، و همچنين است حكم هرگاه حبس كند عبد يا كنيزش را در خدمت كعبهء معظمه ، يا در خدمت مشهدى از مشاهد مشرفه يا مسجدى مثلا .