متأخرين بر اين متفقند نوع اول اگر دم يك شبانه‌روز از آفتاب رود از ماه هيچ نرود علامت بد بود و اگر پنج شبانه روز رود از زندگانى او دو سال مانده است و اگر پانزده شبانه‌روز رود پيوسته از زندگانى يكسال مانده است و اگر بيست شبانه‌روز رود از زندگانى او شش ماه مانده است ، و اگر بيست و پنج شبانه روز رود پيوسته از زندگانى او سه ماه مانده است ، و اگر بيست و شش شبانه‌روز رود از زندگانى او دو ماه مانده است ، و اگر بيست و هفت شبانه روز رود يك ماه مانده است ، و اگر بيست و هشت شبانه‌روز رود يازده روز مانده است ، و اگر بيست و نه شبانه‌روز رود از زندگانى او ده روز مانده است ، و اگر سى شبانه روز رود از زندگانى او پنج روز مانده است ، و اگر سى و يك شبانه روز رود از زندگانى او دو روز مانده است ، و اگر سى و دو شبانه روز رود از زندگانى او يك روز مانده است ، و اگر سى و سه شبانه‌روز رود از زندگانى او در يك روز خطر است و عمرش به آخر رسد اين حكم دم است كه از جانب آفتاب رود و اگر از جانب ماه رود بسيار شاديها بيند و عمر دراز بيند . نوع دوم اگر كسى خواهد تا بداند كه عمر مانده است يا به آخر رسيده برخيزد و به صحرائى رود به وقت آن كه آفتاب بر آمده باشد و بلند شده بر زمين هموار رو سوى مغرب كند چنانچه سايه برابر او باشد و راست بايستد چنانچه هيچ نجنبد آنگاه هر دو دست بر زانو نهد و وهم بر او گمارد و هيچ در خاطر نياورد و سر به آهستگى بر آورد چنانچه بر او هيچ تفاوت نكند و نظر خود بر بالا برد و سايه خود ببيند در ميان هواء به غايت بزرگ و سپيد نمايد اگر سايه تمام اندام نمايد كه در او هيچ نقصانى نيست دليل است كه سالهاى بسيار زيد و عمر دراز يابد در راحت و اگر سايه بىبينى بيند در يكسال بميرد و اگر سايه بىدست بيند در دو سال بميرد . نوع سيم اگر كسى را بول و غائط هر دو برابر بىمراد او بيرون آيد در آن هفته بميرد و اللّه اعلم .