مكه وفات يافت . و بعد از او پسرش مهدى بن ابى جعفر منصور دوانقى محمد بن على بن عبداللّه بن عباس بن عبدالمطلب در ذى الحجة سنه 158 بر سرير خلافت متمكن شد و در سنه 169 وفات يافت خلافت او يازده سال و زمان حياتش چهل و سه سال بود . و بعد از آن موسى بن مهدى المقلب به هادى بر مسند خلافت تكيه زد ، يك سال و سه ماه خلافت كرد و مدت حياتش بيست و شش سال و كسرى بود . و بعد از او برادرش هارون بن مهدى الملقب به الرشيد در سنه 170 خليفه شد و در آن وقت بيست و دو سال عمر داشت و يحيى ابن خالد برمكى وزير خود گردانيد و امين را وليعهد خود كرده ؛ و بعد از او مأمون را و اول يحيى را به خراسان فرستاد و در سنه 178 فضل بن يحيى را به خراسان فرستاد و او از آنجا به ماوراء النهر رفته بعضى را كه سر به اطاعت هيچيك از خلفاء در نياورده بودند مطيع گردانيد و در سنه 186 هارون سفر حج نمود و دو پسر خود امين و مأمون را همراه برد و در مكه ممالك محروسه را بر فرزندان خود قسمت كرد ، شرقى عقبه حلوان را كه كرمانشاهانست و نهاوند و همدان و قم و كاشان و اصفهان و فارس و كرمان و سيستان و رى و قومس و طبرستان و گيلانات و آذربايجان و خراسان و زابل و كابل و هندوستان و ماوراء النهر و تركستان را به مأمون داد . غربى آن را كه عبارت است از بغداد و واسط و كوفه و بصره و شامات و سواد عراق و موصل و جزيره و حجاز و مصر با باقى را به امين ارزانى داشت وصيت كرد كه امين در بغداد اقامت نمايد و مأمون مرو را تختگاه سازد و هر كس ولايت خود را نگاه دارد و هر يك از آنها پيشتر وفات كند مملكت از آن ديگرى باشد و در اوان هارون كار برامكه بالا گرفت به حدى كه از آن بالاتر متصور نيست و بعد از چندى به جهات متعدده مزاج هارون بر ايشان متغير شد و ايشان را به نوعى مستأصل و ناچيز گردانيد كه از ايشان جز نامى باقى نماند و از ابتداى