سخنى بديع و دل‌نشسين . نغز بديع ، شيوا ، دل‌نشين . نغزگوى : شيرين سخن ، خوش‌بيان نكته سخن پاكيزه و باريك و بكر . هزل ضدّ جدّ . انشاى نوادر اتفاق همهء علماى ادب است كه انشاى نوادر و طنز و هزل بايد با همان لفظ و صورت عاميانه‌اش باشد . ابو حيّان توحيدى متوفاى حدود 400 ه ، كه از نويسندگان صاحب طنز و هزل و جدّ است ، در اين باب مىگويد : « لطف و شيرينى لطيفه در غير فصيح بودن آن است كه به صورت عاميانه‌اش نقل شود » . ( البصائر و الذّخائر ، ج 1 ص 127 ) .