احمد مجاهد
مقدمه 46
جوحى ( فارسى )
سخنى در نوادر و متعلّقات آن « 1 » بذله سخنخوش ، سخن مرغوب ، لطيفه ، مطايبه . بذلهباز : شوخ ، لطيفهگر . بذلهپرداز : لطيفهگو . بذلهگو : خوشطبع ، لطيفهگو . بساطت گشادهزبان و مازح گرديدن . تبسّط : گستاخوار از هر سو رفتن . مباسطت : با كسى فراخى ورزيدن و اين عبارت از دوستى است . تعريض به كنايه سخن گفتن . دعابت مزاح ، ظرافت ، خوشطبعى . طرفه شگفت و نادر از هر چيزى . هر چيز نو و خوش . طعن رنجانيدن كسى را به سخن . طعنه : عيبجويى كردن . طنز فسوس كردن ، سخريه ، طعنه ، سخن به رموز گفتن . طيبت خوشطبعى ، خوشمنشى . مطايبت : هزل و خوشمنشى كردن . ظرافت خوشطبعى ، مزاح . ظريف : خوشطبع . فكاهت شوخ بودن ، خوشطبع بودن ، مزاح براى انبساط نفس . لاغ سخنان هزلآميز ، ظرافت ، خوشطبعى ، تمسخر و طعنه . لطيفه هر چيز نيكو ، گفتارى نرم ، كلامى مختصر در غايت حسن و خوبى ، سخن باريك و خوش . لودگى مزّاحى ، مسخرگى ، چككى ، بددهنى و فحّاشى . مجون در قول و فعل بىپروا بودن ، بىباكى كردن و شوخى و هزل . مزاح خوشطبعى كردن . مضاحك جمع مضحكه : سخنان خندهآور ، لطيفهها ، بذلهها . نادره جمع آن نوادر : بىمانند ، غريب ، كمياب ، گرانمايه ، عزيز الوجود ، طرفه ،
--> ( 1 ) . معانى اصطلاحات از لغتنامه داده شده است .