نيز به كنيهء ابو جعده خوانند و مثلى مىزنند دربارهء كسى كه به گفتار خويش ، آهنگ زيان و گزند رسانى دارد و معنى بيت هم اين است كه اگر چه گرگ زشت و درنده است كنيه‌اى نيكو دارد . و در حديث آمده : از عبد اللّه بن زبير ، از متعه پرسيدند ، گفت گرگ را نيز ابو جعده خوانند . منظورش اين بود كه ابو جعده كنيهء خوبى است براى گرگ درنده . همچنين متعه ، لفظ خوبى است براى گونه‌اى ازدواج ناخوب . ابو جميح - ابو طريف أبو جميل . سبزه و تره را گويند . أبو جنيد - أبو طريف . أبو الحارث . شير بيشه را گويند . أبو حبيب . نان نازك ، لواش . أبو الحجّاج . فيل را گويند . أبو الحركة . نكاح را گويند . أبو الحصين . روباه را گويند . أبو خالد . كنيهء سگ است . ابن الرومى گفته . أخالد لا تكذب و لست بخالد * هنا لك بل انت المكنّى بخالد و للكلب خير منك ، لؤمك شاهد * عليك ، و مادهرى بإبعاد شاهد يعنى : اى خالد ، دروغ نگو ، تو در آنجا خالد [ و هميشگى ] نيستى بلكه كنيهء تو خالد است ، همانا كه سگ از تو بهتر است ، و پستى تو گواه تو است . و روزگار من گواه را دور نمىكند . أبو خداش . گربه را گويند . أبو الخصيب . گوشت را گويند . أبو الخير . سفره را گويند .